21/2/09

Μιαν απάντηση γυρεύω...



Θαρρείς ο όφις, στα σπλάχνα μου ξάπλωσε,
Και μια απάντηση γύρευα,
Ακόμα και αν κάστρα στην αραπιά έστησα,
και αν με δράκους αναμετρήθηκα,
ακόμη και αν η ζέστη με έλιωσε σαν την ασήμαντη σάρκα
Απάντηση δεν έλαβα,

Ακόμα και αν,
σε βασιλείς στην αυλή τους χόρεψα,
με Βεδουίνους σε οάσεις το νερό μου αντάλλαξα,
καραβάνια μουσκεμένα από την σκόνη ακολούθησα,

Ακόμα και αν,
έκλεψα την Ζεχμέτ μια νύχτα με φεγγάρι,
στον Νείλο την φίλησα,
τα δάκρυα μου άπλωσα μέχρι την νότια άκρη.

Ακόμα και αν,
Αλεξάνδρεια διέσχισα, το Μαρόκο, το Ντακάρ,
ακόμη και αν από μια μάγισσα έκλεψα το φίλτρο της αγάπης,
καράβια πήρα, τρεχαντήρια, φορτηγά,
με μούτσους λέξεις αντάλλαξα,
σε καπετάνιους αντιμίλησα,
μπολσεβίκους κυνήγησα,
έφτασα μέχρι την βόρεια άκρη.
μα και πάλι, απάντηση δεν πήρα..

Ώσπου,
αποκαμωμένος έκατσα στις ρίζες της ελιάς,
χαμερπής, άδειος, μια έρημη φιγούρα.
Ρώτησα με απελπισία τον άνεμο,
βαρδάρης σηκώθηκε, με χώρισε στα δύο,
«Αγάπη είναι ..» μου είπε σφυρίζοντας
«το θρόισμα των καλαμιών και η βοή της πόλης,
γιατί ο άνεμος αγάπη εστί ...»

4 σχόλια:

Εύη Καφούρου είπε...

πολύ όμορφο... καλησπέρα Νικολή....

nkarakasis είπε...

Καλησπέρα Ευη μου, να 'σαι καλά...
ευχαριστώ,

Μιχάλης Ρ. είπε...

Καλημέρα! Αγάπη είναι και η ενέργεια που δημιουργείται στην προσπάθεια που κάνεις ν' αλλάξω επίπεδο.

nkarakasis είπε...

Καλημέρα Μιχάλη Ρ., δεν υπάρχει πιο σημαντικό σχόλιο για μένα από το σημερινό σου. Ποτέ καμία αρετή δεν "αποκτάτε", υπάρχει μέσα μας και στην ακούσια ανάγκη μας να την αποκαλύψουμε, σφετεριζόμαστε ένα άκουσμα, μια λάμψη. Ναι, κατά βάση υπάρχει μέσα μας η ενέργεια, πρέπει να ακούμε τον εαυτό μας και τα μικρά καμπανάκια του...
be native.. έσω γνήσιος..
και ναί! αγάπη είναι ο αέρας.. και η ανάσα και η αναπνοή που παίρνεις αλλά και που δίνεις σε άλλους όταν την χρειάζονται..
Καλή σου ημέρα να έχεις.. και σε ευχαριστώ και πάλι για όλα.