20/9/09

Janine.Jansen - Saint-Saens.



Και η ζωή κυλάει συμπαρασύροντας ελπίδες, θαύματα, υποσχέσεις, όνειρα..
Μια απαλή μελωδία καβαλικεύει τις σκέψεις, άραγε πόσες τέτοιες κάνουμε; Η αναμονή της ορχήστρας να δυναμώσει είναι οι στιγμές που ασυναίσθητα ανεβαίνουμε τα βουνά της θλίψης, της κορύφωσης..!

Και ένας χορός γεμάτος βιολιά, γυναίκες να χορεύουνε πάνω σε ένα καπρίτσιο, μπύρες να χύνονται, χοντροί αγκαλιασμένοι με πλαδαρά μάγουλα και χαμόγελα μας περιμένουν να μας πάρουν αγκαλιά πάνω στη κορυφή..

Απαλό κλάμα βιολιού πάλι και η ζωή μας για άλλη μια φορά μπαίνει σε ευθεία, οι σάρκες ξεκουράζονται. Ταλαντώνονται οι χορδές ξεκινάμε πάλι, τρέχουμε δεν σταματάμε. Για μια ιδέα, μια ιδεολογία για μια αγάπη..

Kαι τέλος το χειροκρότημα, ένα αυθόρμητο γέλιο σκαρφαλώνει στο πρόσωπο...
Πόσα έχουμε να θυμόμαστε από μια ζωή που ακόμα δεν τελείωσε..

Απολαύστε ένα κύμα ζωής να ξεκουρδίζεται απαλά μέσα από ένα βιολί...

18 σχόλια:

Μιχάλης Ρ. είπε...

Αφήνεσαι σε σύμβολα
για να περιγράψεις
αυτά που έχεις να πεις.
Κρυπτογραφείς την ουσία των γεγονότων
που στιγμάτισαν μια πορεία ορμής
κι αυτή η πορεία ήταν δική σου.
Εσύ κι ο Νείλος,
Εσύ και το νερό που θυμάται.
Η ζωή είναι Μαραθώνιος φίλε, στη στροφή να θυμάσαι είναι ο πάγκος με το δροσερό νερό, δεν είναι αναβολικό αλλά απαραίτητο για να συνεχίσεις.

nkarakasis είπε...

Πράγματι. Κρυπτογραφώ, αλλά δεν μπορώ να τα κρατήσω μέσα μου, η χαρά και η λύπη είναι ξαδέλφια και πάντα αγαπημένα. Συναντιόνται συχνά σε εκείνον τον καφενέ και την μια πίνουν πικρό φαρμάκι, την άλλη ζαλιστικό ούζο και γελάνε με τις θύμησες. Μα πάντα είναι μαζί, η μία ακολουθεί την άλλη και οι δυο μαζί παραβγαίνουν στην ομορφότερη ή πιο λυπητερή ιστορία που ξέρουν.
Άλλος πληρώνει τον λογαριασμό κάθε φορά.!

Να΄σαι καλά Μιχάλη.. και να χαμογελάς.
Απο αύριο θα μπορώ να είμαι και εγώ χαρούμενος, όλα πήγαν καλά, ακόμα μια μέρα και θα είμαστε σε θέση γιορτής!
Τουλάχιστον προσωρινά..!

Π.Κ. είπε...

Άψογο!!!

Χαιρετώ σε από καρδιάς κι εύχομαι να έχεις πάντα μουσικές ακοές, τουτέστιν ευεργετικές!!!

nkarakasis είπε...

Καλημέρα Πατέρα Κ., χαίρομαι που πέρασες από το μετερίζι μου. Εύχομαι καλή συνέχεια..
Ένα πολύ όμορφο κομμάτι από μια πολύ δυνατή σολίστα.. και πάλι καλημέρα.!

Άθεος είπε...

Μου άρεσαν αυτά που έγραψες κι αυτά που μας έδωσες να ακούσουμε!
Να είσαι πάντα καλά!
Οι φίλοι, βλέπεις, δεν χάνονται…
…οι θρησκείες μόνο χωρίζουν τους ανθρώπους!

nkarakasis είπε...

μπα, οι άνθρωποι χωρίζουν από τους ανθρώπους, αυτή είναι η θλιβερή αλήθεια.
Το κτήνος που απαιτεί επιβίωση και κρύβετε στο υποσυνείδητο μας, ευθύνεται πάντα..
Δεν χανόμαστε φίλε, πολύ χάρηκα που πέρασες..!
Σε ευχαριστώ,

Ανώνυμος είπε...

Καλε μου Νικο παρα πολυ ωραιο το κομματι..μ αρεσουν αυτα που γραφεις..για την ζωη λεμε,διαβαζουμε,γραφουμε..στην πραγματικοτητα ποτε δεν την περιγραφουμε/"απεικονιζουμε"..αναφερομαστε στα σχετικα με τη ζωη,κι οχι στη ζωη..

Οι ανθρωποι που θα χωριστουν απ τη θρησκεια,θα χωριστουν και για οποιονδηποτε αλλο λογο..αυτοι που εχουν περιορισμενους οριζοντες,βουτηγμενους στην "παραδοση" που ο καθενας οριζει,δεν θα αντιληφθουν και δεν θα δεχθουν ποτε διαφορετικη θεση..
Η αληθεια ειναι οτι οι θρησκειες εχουν αξιολογο μεριδιο σ αυτην την κατανομη των ανθρωπων σε αποξενομενες ομαδες,αλλα η κατασταση ειναι ετσι κι αλλιως προβληματικη..ειναι απλως μια ακομα αφορμη..
Ισως αν το κτηνος ζητουσε απλως επιβιωση να ηταν καλα..,ειναι στην ανθρωπινη φυση η απληστια αναμειγμενη με εγωισμο..γι αυτο χωριζομαστε..γιατι ολοι καπου μεσα μου εχουμε μια κρυφη επιθυμια για την ηδονη της ισχυος..
Νικο μου ακουσε αυτο
Tori Amos-winter
δεν ξερω αν γνωριζεις ηδη το κομματι..,οπως και να χει ελπιζω να σ αρεσει!

Μιχάλης Ρ. είπε...

Η μεγάλη μέρα τελείωσε με μεγάλο χαμόγελο;

nkarakasis είπε...

Ναι Μιχάλη με μεγάλο χαμόγελο. Υπάρχει ακόμα πολύ δουλειά να γίνει αλλά ο πρώτος βράχος μετακινήθηκε καλώς.. όπως έπρεπε.

nkarakasis είπε...

Ελπίδα για θρησκείες μπες στο σιτε του Άθεου, έχει μπόλικο πράγμα να διαβάσεις σχετικά με τις θρησκείες. Απλά και κατανοητά.
Σε πολλά σημεία διαφωνούμε συμφωνώντας αλλά να είσαι σίγουρη ότι είναι από τους καλύτερους και δυνατότερους συζητητές που έχω γνωρίσει. Φίλος και άνθρωπος ..!

Η θρησκεία είναι απαραίτητη όταν δεν έχεις ακόμα ιδρύσει την δική σου. Και μεγάλο σεβασμό στα γραφόμενα και όχι στις ερμηνείες πρέπει να έχει κανείς.
Η πίστη είναι ιερό πράγμα, ακόμα και στο εαυτό σου.
Είναι δύσκολη και τεράστια συζήτηση αυτή που ανοίγεις..

Άθεος είπε...

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!
…κι εγώ νόμιζα ότι με ξέχασες!

Ανώνυμος είπε...

Εχω μπει ηδη Νικο μου..και δεν θα διαφωνσω με τιποτα απο αυτα που ειπες..
Νομιζω οτι δεν εχω πιστεψει ποτε πουθενα..ουτε στα ονειρα που μπορουν να "συμβιβαστουν" με την πραγματικοτητα..
Ισως παραδιδω μια μικρη πιστη σ εναν ανθρωπο..τοση ωστε να εχω μια προοπτικη μεσα στην "παρωδικη" απελπισια μου..
Το οξυμωρο ξερεις ποιο ειναι?Αφηνω την εντυπωση ατομου με φοβερο παθος,πραγμα το οποιο συνεπαγεται δυνατη θεληση-πιστη..η απολυτη ψευδαισθηση!


Αν ακουσεις το κομματι πες μου αν θελεις πως σου φανηκε..

nkarakasis είπε...

Και τώρα που μπήκες στον Άθεο και διάβασες - ότι διάβασες - μπες στην Ιστοσελίδα του Π.Κ. να μάθεις τι σημαίνει αγάπη πραγματική. Άδολη. Για όλους και για όλα.
Εξέχων άνθρωπος, ποιητής, λόγιος και ταξιδευτής. Διάβασε τα κείμενα του περι αγάπης και συμπόνιας.
Άνθρωπος που κοσμεί τον Εκκλησιαστικό χώρο τονίζοντας με την πνευματικότητα του την αγάπη που υπάρχει γύρω μας.
Κάποτε τον αποπήρα για μια του έκφραση και αντί να επιτεθεί με αγκάλιασε με αγάπη. Και σου λέω τούτο, δεν υπήρχε δυνατότερη γροθιά από εκείνη.

Να διαβάσεις τα εκπληκτικά κείμενα του άθεου και τα εκπληκτικά κείμενα του ΠΚ και μετά διαλέγεις ή λες πιστεύω ή δεν πιστεύω. Τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα εφόσον τα δημιουργείς εσύ. Το κέντρο του κόσμου είναι ο Άνθρωπος, η έκφραση αγάπης είναι καθαρά λογοτεχνικό κάλυμμα.
Εγω προσωπικά ποτέ μου δε θα πω σε κανέναν να πιστεύει ή να μην πιστεύει, δεν κρίνω ούτε κατακρίνω. Διαβάζω και επιλέγω. Αλλά για μένα.
Η πίστη είναι προσωπική υπόθεση του καθενός.

Σχετικά με το τραγούδι, θα συμφωνήσω ότι η γυναίκα έχει φωνή αλλά σαν τραγούδι δεν με τρέλανε.

Και μην ψάχνεις να βρεις τι είσαι ή τι δεν είσαι. Αγάπησε αυτό που είσαι! Νιώσε την ηρεμία μέσα σου..

Μιχάλης Ρ. είπε...

Στο φανάρι σταματά μια BMW 735, και την πλησιάζει κουτσαίνοντας ένας
ζητιάνος με λερωμένα σκισμένα ρούχα, ξυπόλυτος, αξύριστος, φαλακρός, χωρίς
μισά δόντια, ο οποίος απλώνει το χέρι:
-Κύριε σας παρακαλώ δώστε μου λίγα λεπτά για να πάρω κάτι να φάω.....
Ο οδηγός τον κοιτάζει με ξαφνιασμένο βλέμμα, και του λέει:
-Αν θα σου δώσω 50 ευρώ, πες μου την αλήθεια, θα τα ξοδέψεις σε ποτά και τσιγάρα;
-Μα τι λέτε κύριε, είμαι 48 χρονών και ποτέ δεν κάπνιζα, ούτε έπινα.
Καλά, αν θα σου δώσω 100 ευρώ, θα πας σε μπουρδέλο έ; και θα τα δώσεις όλα στις πουτάνες, έτσι δεν είναι;
-Μα τι λέτε κύριε, είμαι 48 χρονών, είκοσι χρόνια παντρεμένος με 2 παιδιά, και ποτέ δεν πήγα με άλλη γυναίκα.
-Τότες άκου τι θα κάνουμε.. Θα σε πάω στο σπίτι μου, και θα πω στη γυναίκα μου να μας σερβίρει ένα
πλούσιο τραπέζι και στο τέλος θα σου δώσω και 200 ευρώ. Συμφωνείς;
-Μα κύριε ντρέπομαι, κοιτάξτε τα χάλια μου, τι θα πει η κυρία σας;
-Χέστηκα για το τι θα πει η βλαμμένη.
Εγώ θέλω να δει πως καταλήγουν οι άντρες που δεν καπνίζουν, δεν πίνουν, και που δεν πάνε στις πουτάνες!!!
Αυτά είναι προτροπές για παιδιά Νίκο, πας να το τρελάνεις το μπερδεμένο το χαριτωμένο...
ΚΑΛΗΜΕΡΑ σε όλους και ειδικά στον "Άθεο"!!!

Ανώνυμος είπε...

Καλε μου Νικο,διαβασα και τα 2 sites,ομως ως προς αυτο εχω κατασταλλαξει..εχω τη διαθεση να αναθεωρησω ακουγοντας μια παραμετρο που δεν ειχα σκεφτει..
Εξ αλλου η τελικη επιλογη μου ειναι απορροια λογικης αλλα και του δικου μου ρομαντισμου..ο δικος σου ρομαντισμος και οι δικες σου αναγκες σε οδηγησαν αλλου..
Θαυμαζω και αγαπω το διαφορετικο γιατι δεν μπορω να βιωσω η να φανταστω με ακριβεια τη θεση του..αυτο που θα μ εκανε να το "απορριψω" θα ηταν μια απολυτη σταση με περιορισμενα οπτικα πεδια..

Τον ρομαντισμο που αναφερω τον αντιμετωπιζω λιγο διαφορετικα απο την συνηθισμενη του σημασια ισως με καταλαβαινεις..

Εγω και η ηρεμια εχουμε τσακωθει!Σ ευχαριστω πολυ παντως..

Αχ βρε Μιχαλη μου!Να σαι καλα με τις γλυκες σου "προσφωνησεις"!

Άθεος είπε...

Αν η πίστη είναι προσωπική υπόθεση, τότε εγώ δεν έχω λόγο ύπαρξης!
Υπάρχω, λοιπόν, για να αντιστέκομαι σε κείνους που επιβάλουν την πίστη τους, σήμερα πονηρά αλλοτριώνοντας και χθες με τη βία, κατακρεουργώντας και καίγοντας!
Χαίρομαι φίλε μου που αντιλαμβάνεσαι ότι η πίστη πρέπει να είναι αυστηρά προσωπική!
Χαιρετώ και τον Μιχάλη!

nkarakasis είπε...

Τα έχουμε συζητήσει και στο παρελθόν τα ίδια και ξέρεις τις θέσεις και τις αντιθέσεις μου.
Να 'σαι καλά πάντα.

Καλημέρα Μιχάλη, Ελπίδα και λοιποί..!

Ανώνυμος είπε...

Ευχομαι κι εγω Νικο και Μιχαλη,τη σαββατιατικη αργοποημενη μου καλημερα...να μαστε καλα..ο καθενας αγκαλια με τους δικους του θεους και δαιμονες!Εξ αλλου ειτε τους απονεμουμε στο υπερφυσικο ειτε στον κοσμο γυρω μας..παντα καταληγουν ετσι κι αλλως να φωλιαζουυν στον τοπο προελευσης τους..μεσα μας..μας στοιχειωνουν-τα αγαπαμε..τα φοβομαστε και λιγακι..η πιστη αυτου του ειδους δεν απαιτει ουτε το θειο ουτε τη θεληση..ειναι αναγκη..κι οπ καθενας την ικανοποιει διαφορετικα..στο ορατο και στο αορατο.