16/7/10

Και εκείνο το κορίτσι...

Μέσα στα λυπημένα σου μάτια,
Χαμογέλασα σαν ήλιος καλοκαιρινός.
Μέσα στα ζεστά σου χέρια κούρνιασα,
μιαν αμφιβολία και έτσι γίναμε Θεοί.

Ήτανε νύχτα θυμάμαι.
Η ίδια ιστορία,
Ένα αγόρι να περιμένει ένα κορίτσι.
Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται..


Τα τσιγάρα, μετρονόμος της σκοτεινιάς,
και ένα φεγγαρόφωτο να λούζει το καλό του το κουστούμι

Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται..

Έσιαξε τα μαλλιά του,
Μέχρι που έγιναν κόμποι.

Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται..

Μέτρησε όλα τα λόγια που της είπε στο τηλέφωνο,
λέξη προς λέξη, κόμπιασμα για κόμπιασμα.
Ακόμα και το σαρδάμ του σ’ αγαπώ που είπε το θυμάται

Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται..

Κοίταξε τα παπούτσια του, καινούργια, ακριβά.
Χρεώθηκε στον φουκαρά τον γέρο να τα πάρει..

Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται..

Υπάρχουνε πληγές, σκέφτηκε που δεν κλείνουν έτσι απλά,
Ουλές που μένουν, ματώνουν από μέσα προς τα έξω.

Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται..

Έκλαψε λιγοστά, όσο-όσο χρειαζόταν για να μην ουρλιάξει στο σκοτάδι,
ώσπου πήγε το φεγγάρι σε άλλες χώρες, σπρώχνοντας θαρρείς
ο ήλιος λίγο από την ζωή του.

Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται..

Εκείνο το παγκάκι τον ξεκούρασε, αν και σκληρό το ξύλο.
Τα μάτια του βαριά σαν πέτρα τον σήκωσαν να πάει στο καλό του.


Θα πεις, τι ιστορία είναι αυτή;
Ένα αγόρι που περιμένει και ένα κορίτσι που δεν έρχεται..
Συνηθισμένη θα σου πω,
Μια από τις πολλές που χρόνια με παιδεύουν.
Ίσως.. ίσως αυτό να με έκανε να την θυμηθώ,
Η νύχτα μου τα ψιθύρισε όλα, δε φταίω.
Εκείνη η ψιλή κραυγή που άκουσα μέσα στο πυκνό σκοτάδι.

«Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται..»

Να δεις που η νύχτα κράτησε μέσα της το βουβό του κλάμα.
Πώς να αντιπαλέψεις ετούτη την κραυγή της σκοτεινιάς,
Με τι χέρια της ψυχής να το παλέψεις;

3 σχόλια:

non journalist* είπε...

Ένα αγόρι που περιμένει και ένα κορίτσι που δεν έρχεται..

Πωω..

nkarakasis είπε...

Που είσαι εσύ;

non journalist* είπε...

εγω; εδω! χαχα. Νοστάλγισα μετά απο 1-2 χρόνια απουσίας και είπα να επιστρέψω φρέσκος με νεες ιδέες κτλ!