17/1/11

Τρομπετίστες...



Της όμορφης χώρας,
οι τρομπετίστες,
κάλεσαν.
Και εκείνοι,
στην πρόσκληση 'μείναν σκεφτικοί.

ήταν βλέπεις, ψηλά στην πρόσκληση με μεγάλα γράμματα,
η φράση "ντυθείτε χαμόγελο¨,

Άνοιξαν τις ντουλάπες,
τα μπαούλα, τις αποθήκες,
δεξιά, αριστέρα, μάσκες,
πρόβα στον καθρέπτη,
Τελικά, κοίτα πως σου πάει....

Στην αυλή, ο ένας, στον άλλο έσκυβε με ευγένεια.
Στον θάλαμο, δώσαν το παλτό, μα 'κείνο το χαμόγελο,
το κράτησαν στο πέτο..

Οι τρομπετίστες μείναν αμίλητοι,
δακρυσμένοι, παρατηρούσαν,
την στιγμή, να γίνεται μέρα,
την ημέρα, σκέψη,
και την σκέψη, αιώνιο χαμόγελο.

Κοίταζαν την μορφή ενός ανθρώπινου παζλ,
να σύρεται μηχανικά δίπλα απ' τα φλιτζανάκια του καφέ,
οι κύβοι να μπαίνουν στις εσοχές,
και κάποιες κουβέντες να ανακλώνται,
μέσα στα σκεύη, με μεγαλύτερη μαεστρία
από τις ίδιες τις τρομπέτες..

εναλλάσσοντας την λέξη "καλημέρα.."
με την λέξη "ευχαριστώ.."

Δεν υπάρχουν σχόλια: