21/9/15

Φθέγγομαι τρόμο

Φθέγγομαι τρόμο

Δεν θέλησα να σας βάλω εικόνα. Μονάχα λέξεις γυμνές ξεδιάντροπες που κρατούν όμως όπλο, όπως οι άνθρωποι - τα ζώα δηλαδή - σε εμφύλιο.

Δεν θα σας δείξω κανέναν να πνίγεται στην θάλασσα για να σας τρομάξω. Όχι δεν είναι αυτό που ζητώ από εσάς.
Σας ζητώ μονάχα να φανταστείτε μια ζωή μέσα σε τέσσερις τοίχους ανοιχτού χρώματος· κυανού και πράσινου.
Ζωή να τρέχει στα δωμάτια και μυρουδιές τις περισσότερες ώρες. Βαλθείτε λοιπόν να πλάσετε ιστορίες στα σανίδια:  Εκείνος την αγαπά ή την συνήθισε, τα παιδιά τρέχουν και εκείνη γκρινιάζει για την σκόνη. Το σχολείο· άραγε διάβασε για αύριο; Ήρθε Σαββάτο και ο πατέρας, εργατικός πιστός στα ιδανικά αγοράζει ψάρι και μπρόκολο ή λίγο κρέας για την άλλη μέρα, την Κυριακή. Μεγάλο τραπέζι · γέλια, σπουδές χαμόγελα, περηφάνια, ελπίδα, πολλές αγκαλιές και λουλούδια στους κήπους.
Τώρα βάλτε στο κέντρο του σπιτιού μια βόμβα.

Και αρχίστε να τρέχετε..

Δεν υπάρχουν σχόλια: