..στην ανέμη τυλιγμένη …

Το Ραδιόφωνο

2012-01-07T19:43:00.000+02:00

Στην Αρετή. Κάτω από τις γέφυρες του Σικουάνα, εκείνη την ώρα που ο ήλιος προσπαθεί να εξαφανιστεί ανάμεσα απ’ τα ψηλά κτήρια του Παρισιού ένας κλοσάρ με το όνομα Ζονάρ βαστούσε την καρδούλα του που ήταν έτοιμη να σπάσει. Πριν από κάμποσο καιρό, μια περίεργη επίσκεψη στον χώρο του [ κάθε άστεγος είχε μαρκάρει μια γωνιά στο πλάι του ποταμιού, κάτι σαν σπίτι δηλαδή, μόνο που δεν

Η κηδεία μου

2012-01-03T21:42:00.000+02:00

Δεν υπήρχε κάτι το συγκεκριμένο που σκεφτόμουν εκείνη την στιγμή. Καμία παράξενη σκέψη ή έστω κάποιο έναυσμα που να πυροδότησε τις επόμενες κινήσεις μου. Όσο και να επιστρέφω στην θύμηση μου, πραγματικά δεν μπορώ να βρω κάτι που να με έκανε να αλλάξω λωρίδα ακούγοντας τα σχολιανά μου από το όπισθεν όχημα. Πλησίασα στην άκρη με το φλας αναμμένο και ανέβηκα πάνω στο πεζοδρόμιο σε μια

Νέλλη Μαίρη Τζόυνς (Χριστουγεννιάτικη αποτυχία)

2011-12-26T21:55:00.004+02:00

H Νέλλη Μαίρη Τζόουνς δεν πίστευε στα μάτια της σαν κοιτάχτηκε στον καθρέπτη. Για να είμαστε πιο λεπτολόγοι με την αφήγηση, η Νέλλη (χάρη συντομίας) δεν πίστευε σε τίποτα. Ακόμη και αυτά τα Χριστούγεννα δεν πίστευε ότι θα τα περνούσε ευχάριστα. Η λέξη “ευχάριστα” ήταν μέσα στο κενό του λεξιλόγιου της. Ανήμερα λοιπόν, κοίταζε τον εαυτό της στο καθρέπτη, με εκείνη την μίζερη ορθολογιστική,

Όμα

2011-12-10T21:03:00.001+02:00

Την 'λέγαν Ειρήνη. Ποτέ μας δεν την φωνάξαμε έτσι. Γερμανίδα από την μεριά της μητέρας της, είχε φροντίσει να την φωνάζουμε “Όμα” (από την γερμανική λέξη “γιαγιά”). Αυτό δεν αλλάζει. Όπως και τότε - πιτσιρικάς- που μου ζητούσαν στο σχολείο, “γράψτε το όνομα της γιαγιάς σας”, «Όμα» έγραφα με απαράδεκτα γράμματα. Η δασκάλα δοκίμασε να με διορθώσει με την αιτιολογία ότι δεν υπάρχει

_ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΜΠΟΥΜΠΑ

2011-12-09T20:25:00.001+02:00

«Σας ορκίζομαι, δεν ήμουν πάντα έτσι!» είπε ο κύριος - μάλλον δηλαδή κύριος, αν κρίνει κανείς απ’ την βαρύτητα της φωνής και την βραχνάδα που έβγαζε εκείνο το αδιευκρίνιστο σώμα που ακολουθούσε το σημείο που έμοιαζε με κεφάλι. Λέμε μοιάζει, για τον απλό λόγο ότι εκτός από την στρογγυλάδα του κεφαλιού και κάποιες τούφες μαλλιών, εδώ και εκεί - πρακτικά δεν υπήρχε πρόσωπο! Θα πει κανείς ότι

2011-10-07T23:45:00.003+03:00

Απόψε στο μετρό Αθήνα-Μπούρκα-Αλεξανδρούπολη συνάντησα τον κύριο Τεστ του Πωλ Βάλερυ και ανταλλάξαμε μερικές κουβέντες. Η βλακεία λέει δεν είναι το βασικό προσόν του. Και ποιανού είναι, τον ερωτώ. Μη λες βλακείες μου απαντά. Εγώ; με προσβάλλεις. Χαμογέλασε.Και πόσα εσωτερικά αισθήματα έχεις παλέψει, με ρωτά. Τι εννοείς, όποιος αγαπά... δεν μιλώ για αγάπη, μιλώ για κάτι πιο ιδανικό από αυτό. Μα

Απόσπασμα από το ανέκδοτο κείμενο “Πυξίδα”.

2011-08-10T00:19:00.002+03:00

Ένα βραδάκι, πήρα τα πόδια μου για το πασαλιμάνι να ακούσω τον ρεμπέτη Μητσάρα που μιλούσε όλος ο ντουνιάς. Είχα ακούσει από τους «πελάτες» μου τα καλύτερα για αυτόν, να πάω λέει να τραγουδήσω παρέα του γιατί έχω φωνή αντάξια. Ήξερα που θα τον βρω, σε πιο καφενέ και τις ώρες που συχνάζει, το μόνο που δεν ήξερα ήταν το πώς θα τον πλησιάσω. Για καλή μου τύχη η ζέστη τους είχε κάνει να κάθονται

Το πρωινό ξύπνημα του Κύριου Έρριγκτον

2011-07-06T22:16:00.000+03:00

Εκείνη την ημέρα σηκώθηκε με μια διάθεση λίγο στενάχωρη. Προσπάθησε να προσδιορίσει το αίσθημα που ένιωθε και το μόνο που κατάφερε ήταν να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι είχε μια δυσφορία που τον έπνιγε.Παρόλο, και αυτό το σκεφτόταν έντονα, ζει σε μια πόλη που όλοι συμμορφώνονται στους κανόνες, χαμογελούν καθημερινά ο ένας στον άλλο ό,τι και να τους συμβαίνει, εκείνος ένιωθε μέσα του ένα βράσιμο

Η τεχνική της επιλογής.

2011-06-23T02:32:00.003+03:00

Η τεχνική της επιλογής είναι ο βασικότερος τρόπος εφαρμοσμένης λογικής. Είναι μια παλιά και καλή συνταγή που την βρίσκει κανείς σε κάθε χειραγώγηση όχλου. Στις μέρες του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν η λεγόμενη Αλλαγή ή συντηρητισμός, στον Καραμανλή, Καραμανλής ή Τάνκς, στο Μνημόνιο Ι, Μνημόνιο ή χρεοκοπία. Στο μνημόνιο ΙΙ, Παγκόσμια χρεοκοπία ή Μνημόνιο. Ο λαός καλείται να αποφασίσει δίχως εφόδια και

Αγαπητό ημερολόγιο

2011-06-10T23:56:00.005+03:00

Αγαπητό μου ημερολόγιο. Σήμερα έμαθα τα δημιουργικά μαθηματικά. Ο μεγάλος μαθηματικός ΓΑΠαλγεβρας μας έμαθε πως να συρρικνώνουμε το χρέος μιας χώρας. Έστω λέει ότι χρωστάει μια χώρα 350 δις (μακριά από εμάς) και έστω ότι θέλουμε να το μειώσουμε. Αν το αφήσουμε έτσι, χωρίς να πιούμε το αίμα της παραγωγικής τάξης, το 2015 θα γίνει 500 δις. Αν πάρει μέτρα (ξέρεις, όπως οι νεκροθάφτες) το 2015 το

Ας προχωρήσουμε.

2011-06-01T23:07:00.003+03:00

Μην ανησυχείτε τι θα γίνει στο μέλλον, γιατί έχει ήδη έρθει. Για πρώτη φορά οι πολιτικοί αναρωτιούνται πως θα αντιμετωπίσουν τους απλούς πολίτες. Δεν έχουν μεγαλοκαρχαρίες να δώσουν εντολές ή κομματάρχες να οργανώσουν, διαλύσουν. Παραμιλάν στους διαδρόμους της βουλής, παραμιλάν στον ύπνο τους. Προσπαθούν να εξηγήσουν και να φανούν. Μα είναι αργά για οποιαδήποτε σημαία ή για οποιαδήποτε πολιτικό

Παρουσίαση Φλοράλ 30/5

2011-05-23T22:56:00.003+03:00

Αγαπητοί φίλοι/φίλες, Ο Νίκος Καρακάσης, συγγραφέας των βιβλίων "Βασιλιάς Ίκελος" από τις εκδόσεις Κέδρος και του free ebook "H σιωπή της πόλης" από τις Bορειοδυτικές Εκδόσεις, σας προσκαλεί σε μια παρουσίαση και συζήτηση για τα έργα του και την πραγματικότητα του ψηφιακού βιβλίου στη λογοτεχνία. Θα μιλήσουν οι: Γιώργος Γλυκοφρύδης (συγγραφέας), Γιάννης Πλιώτας (υπεύθυνος των Βορειοδυτικών

Ω γλυκύ μου έαρ

2011-04-22T02:15:00.002+03:00

Αι γενεαί πάσαι στηθήκαμε έξω από το βενζινάδικο που διαφήμιζε σε μια led οθόνη 1.64 την βενζίνη, την ίδια στιγμή που το 1.70-1.78 φαινόταν ότι ήταν η μέση τιμή σε όλα τα βενζινάδικα. Στάθηκα στην ουρά, ευτυχώς μικρή. Ένα “έθιμο” που σιχαίνομαι αλλά το βάστηξα γιατί ήθελα να γεμίσω το τεράστιο ντεπόζιτο του αυτοκινήτου μου. Έβαλα εβδομήντα ευρώ και ο δείκτης δεν ακούμπησε στο τέρμα, μάλιστα για

Η Σιωπή της πόλης, Νουβέλα, Βορειοδυτικές εκδόσεις

2011-03-12T21:04:00.001+02:00

Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι η νουβέλα μου, "Η σιωπή της πόλης", είναι πλέον διαθέσιμη για ηλεκτρονική προβολή στο http://issuu.com/voreiodytikes/docs/polis Περισσότερες πληροφορίες εδώ Σας ευχαριστώ,

Γιούλα Ράπτη. ' Εκ των υστέρων'.

2011-02-27T03:22:00.000+02:00

Ο λόγος που γράφω τις παρακάτω αράδες, δεν είναι άλλος παρά γιατί τα τελευταία χρόνια, αντιμετωπίζω την ζωή, με λέξεις. Είναι μια συνήθεια που με κάνει να βγάζω την πίεση από μέσα μου, όπως το αίμα από την μύτη. Αφορμή αυτήν την φορά; Το βιβλίο της Γιούλας Ράπτη, δημοσιογράφου, πόνημα με όλη την σημασία της κάθε επιστολής, ‘ εκ των υστέρων’.Η Γιούλα Ράπτη, γεννήθηκε στα Γιάννενα. Η Γιούλα Ράπτη

Words - Neil Young Cover

2011-02-21T23:38:00.002+02:00

If I was a junkman selling you cars, Washing your windows and shining your stars, Thinking your mind was my own in a dream What would you wonder and how would it seem? Living in castles a bit at a time The King started laughing and talking in rhyme. More lyrics: http://www.lyricsfreak.com/n/neil+young/#share

Επιστολή...

2011-02-15T19:03:00.000+02:00

Και αυτή την επιστολή του, την έβαλα μαζί με τις άλλες, στο κουτάκι με το δερμάτινο καπάκι. Πρέπει να είχα, πάνω από είκοσι εκεί μέσα, όλες σε φάκελο κιτρινωπό με στάμπες από απίθανα ταχυδρομεία. Στρογγυλές σφραγίδες, τετράγωνες, ίσιες, με λιοντάρια, φώκιες, ότι τραβούσε η ψυχή σου. Μα τούτη η τελευταία που μου είχε στείλει με είχε αφήσει με ανάμικτα συναισθήματα φόβου και περιέργειας. Ξέρω,

Απόγευμα, νύχτα και βράδυ

2011-02-10T23:36:00.000+02:00

Απόγευμα, νύχτα και βράδυ. Απέναντι, μια κυρία ψηλή με δεμένους ώμους γύρευε το χαμόγελο, έζησα λέει μαζί με τον άνδρα μου μια υπέροχη ζωή στην Ρουμανία, την δική του φυσικά, προς τι η ερώτηση! Δίπλα του, σε κάθε αγώνα. Αυτός να τρέχει και εγώ να του φοράω το κασκόλ να μην κρυώσει. Κουβαλούσα ξύλα, ετοίμαζα φαί, καθάριζα το σπίτι, αυτή ήταν η ζωή μου. Και αν καμιά φορά έφερνε δουλειά στο σπίτι,

Πειραιάς-Βόννη..

2011-01-30T00:10:00.002+02:00

Πειραιάς, Βόννη νύχτα και το βαγόνι κουνιόταν σαν καλαθούνα μωρού. Κάθισε δίπλα μου, μαλακά σαν χάδι. Χαμογέλασε και έβγαλε ένα τσιγάρο από την ασημένια ταμπακιέρα. Σκέφτεσαι, μου λέει, από το πρόσωπο σου το βλέπω. Σκέφτομαι ναι, ανταπάντησα και παρατήρησα τα ροδοκόκκινα μάγουλα και τις όμορφες σκιές που χάριζε η αχνή λάμπα από πάνω μας.. Έχεις διαβάσει για τον.. ξεκίνησε να λέει, όχι, την κόβω.

Tu N'aurais Jamais Du - Maurice El Medioni & Roberto Rodriguez

2011-01-26T10:09:00.000+02:00

Η μελαγχολική νότα της αισιοδοξίας που ξερίζωσε με τον ήχο του σαξόφωνου την αποτρόπαια σκέψη της αρρυθμίας. Ανεβάζοντας την λεζάντα "Πωλείται ελπίδα" στην μαρκίζα σαν να ήταν φανταχτερή μπούικ του '50 που χοροπηδάει στα στενά, από την μελωδική φωνή ξελαρυγγιασμένων νέγρων.. Ξέρεις, ακόμη ζω με αυτά τα παπούτσια που γυάλιζαν πριν χορέψω στο σκονισμένο πάτωμα.

DAVID BOWIE_____THE MAN WHO SOLD THE WORLD

2011-01-20T10:13:00.000+02:00

Μια πόλη Μαγική..

2011-01-19T23:40:00.001+02:00

Ελίσσεσαι μέσα από τις σκέψεις σου, ανασαίνεις τον δικό σου καπνό. Αναστενάζεις. Τι σκέψεις και αυτές κάθε νυχτιά; Λες, έτσι τα ζήσαν άλλοι, έτσι θα τα ζήσω και εγώ. Σάμπως τι είμαι; κάτι διαφορετικό; τι είναι αυτό που θα με κάνει να περάσω στην ιστορία σαν αξιοσημείωτο; Και καταλήγεις να στέλνεις μηνύματα κρυφά στο μέλλον σου, μη τυχόν και δεν το προλάβεις. Είναι σωστό; Δεν είναι, αλλά δεν

Τρομπετίστες...

2011-01-17T09:29:00.003+02:00

Της όμορφης χώρας, οι τρομπετίστες, κάλεσαν. Και εκείνοι, στην πρόσκληση 'μείναν σκεφτικοί. ήταν βλέπεις, ψηλά στην πρόσκληση με μεγάλα γράμματα, η φράση "ντυθείτε χαμόγελο¨, Άνοιξαν τις ντουλάπες, τα μπαούλα, τις αποθήκες, δεξιά, αριστέρα, μάσκες, πρόβα στον καθρέπτη, Τελικά, κοίτα πως σου πάει.... Στην αυλή, ο ένας, στον άλλο έσκυβε με ευγένεια. Στον θάλαμο, δώσαν το παλτό, μα 'κείνο το

2011

2011-01-01T13:19:00.001+02:00

Θα έλεγε κανείς, ότι κάθε τέτοια μέρα είναι σαν να πρωτομπαίνεις σε αμάξι, πιάνεις τον λεβιέ, φτιάχνεις το κάθισμα, κοιτάς το καθρεφτάκι, χαϊδεύεις το τιμόνι. Πάμε; Σου λέει ο συνεπιβάτης και εσύ παίρνεις μια βαθιά ανάσα. Πάμε... Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος θα μπούμε σε ένα καινούργιο δαίδαλο τον οποίο πρέπει να διαβούμε με επιτυχία και γεροί. Το 2010, πήρε την θέση του παρελθόντος όπως

Καλά Χριστούγεννα...

2010-12-25T22:18:00.000+02:00

Ξέρω δεν είναι πολλές ημέρες φέτος τα Χριστούγεννα, προλαβαίνουμε όμως για μια ευχή.. Καλή ξεκούραση ψυχής, έστω και για δύο ημέρες.. (για όσους δουλεύουν, όπως εγώ για παράδειγμα..)

Ευανθία Ρεμπούτσικα - Μέσα από σένα

2010-12-09T01:12:00.000+02:00

2010-12-03T21:15:00.000+02:00

2010-11-13T21:21:00.002+02:00

Παρουσίαση στην Πάτρα, 19 Νοεμβρίου Παπασωτηρίου

2010-11-04T21:51:00.000+02:00

28 Οκτ,

2010-10-28T14:53:00.003+03:00

Ώστε έχουμε πόλεμο; Θα ρωτούσε ο Ιωάννης Μεταξάς τον Ιταλό πρέσβη προκαταβάλλοντας την απάντηση στο αμείλικτο ερώτημα. Γεια σας παίδες, θα έλεγε ο Μάνος Χατζιδάκης, «Γεια σας παίδες, πριν 15 χρόνια με άλλη μουσική σας είχα πει ότι θα ξενυχτώ έξω από τα σπίτια σας, να μαζεύω τα όνειρα σας. Τώρα κουράστηκα.» Ευκαιρία για ξεκούραση, θα αναλογιστεί ο Νεοέλληνας διαβάζοντας ίσως για πρώτη φορά (αν

George Varsamakis:Rain visitor (Ο επισκεπτης της βροχης)

2010-10-14T23:32:00.002+03:00

Στάλες, σταγόνες, ποτάμι, θάλασσα, Σε μια αρμονία του ντο ξαλαφρώνει μέσα από τα βουνά και τις χαράδρες, η κάθε ορμή, ανακαλύπτω ένα κήπο, Και ένα λουλούδι, μα τι λουλούδι!

Η ροδιά..

2010-09-26T01:49:00.001+03:00

Κάθε χρόνο, έδινε μια με το ραβδάκι της η άνοιξη και φούντωνε εκείνο το κλαδί. Μα κάθε χειμώνα, πάει, έλεγες για πέταμα είναι, έτσι που το έβλεπες ξερό σαν λίμνη στεγνωμένη, σαν σάρκα άψυχη που κείτεται στην άσφαλτο. Τελειωμένη υπόθεση, μουρμούραγες αν και βαθιά μέσα σου πίστευες ότι κάτι θα αλλάξει. Όπως έγινε και πέρυσι, όπως έγινε και πρόπερσι, έτσι και φέτος κάτι θα αλλάξει.Διακοσμητική

Δεξιά την κεφαλή..

2010-09-22T02:08:00.001+03:00

Λέγεται ότι ο πατέρας του παιδιού ήταν άνεργος, άλλοι ότι απλώς τις νύχτες άκουγε απαλή τζαζ με μπίρες με αποτέλεσμα όλη την ημέρα να κουβαλάει την μέθη της νύχτας. Πάντως το θέμα ήταν ότι ήταν πολύ σκληρός με όλους και πρωτίστως με τα παιδιά του. Κάποιοι λέγαν ότι αυτή η βιαιότητα, η απαράδεχτη για τα κοινωνικά δεδομένα μας συμπεριφορά δεν ήταν κάτι άλλο παρά το αποτέλεσμα παιδικών τραυμάτων,

Συγγραφέας..

2010-09-22T01:19:00.002+03:00

Στον Πάνο, Και αν ακόμη θες να ντυθείς με το φαιλόνιο του συγγραφέα, Ξεκίνα, αποτινάζοντας από πάνω σου την λέξη, Δοκίμασε την καθαρότητα, μέχρι να νιώσεις το ρίγος της ανάγκης. Τότε ξεκίνα απλώνοντας στους ώμους σου τις λευκές διαυγείς σου σκέψεις δέσου μπροστά, δυνατά, στο ύψος της ζώνης, άφησε όμως φανερό το στέρνο σου, να φανούν όλες οι αδυναμίες σου, άσε τα μάτια σου ελεύθερα να

Σήμερα ...

2010-09-07T19:19:00.000+03:00

Είναι άραγε ταξίδια αυτά που δεν γερνάς; Είναι το ίδιο κάθε μέρα που ανασαίνεις ; είναι το ίδιο, μήπως τελικά δεν είναι ; Και να, εκείνο το ρόδο που φοράς στο πέτο, θα καει, στο πρώτο ψέμμα που θα πεις, η στάχτη του τα μάτια σου θα κλείσει και πάλι μέσα στο αδρανές σημείο του εγώ θα τυρανιέσαι ..

Οι δύο γέροι..

2010-08-31T22:05:00.005+03:00

Οι πόρτες έκλεισαν, δυο καρέκλες άδειες. Η μία απέναντι απο την άλλη. Το τρένο ξεκίνησε, τα πάντα κουνήθηκαν. Απο την στάση στην κίνηση και απο εκεί στο τρίξιμο του μέταλλου με τον δρόμο. Κοίταξα στην άλλη σειρά. Ψηλή γύρω στα πενήντα, μακρύ μαλλί μαζεμένο πίσω σαν χρυσό στάχυ δεμένο με κορδέλα, στα χέρια ένα μικρό βιβλίο. Φακίδες στο πρόσωπο, δεμένο, δουλεμένο αλλά προσεκτικά βαμμένο. Απέναντι

ήχος...

2010-08-23T21:41:00.002+03:00

Ψιχάλιζε το φως στο αφρισμένο ακρογιάλιΗ άμμος χρυσόκουκη ανακάτευε τα δάχτυλα των ανήλιων ποδιών μαςΚαι εσύ να φωνάζεις το όνομα μουθαρρείς μια ρομβία ηχεί ακούσματα, Ταγκό και φλερτ με ιστορία.

Καλοκαίρι 2010!

2010-07-30T12:01:00.000+03:00

Υποθέτω ότι εδώ πρέπει να πούμε καλό καλοκαίρι. Ξέρω ότι τον τελευταίο καιρό δεν γράφω συχνά στο blog , μα τούτο πιστέψτε με, απαιτεί ενέργεια που δεν έχω. Γράφω κάτι καινούργιο, έχω γράψει ήδη ένα και ετοιμάζω δεύτερο. Δεν ξέρω αν πρόκειται για έμφυτη ραβδοσκοπία η ανακάλυψη του ικανού μυθιστορήματος για έκδοση, για μένα πάντως είναι η ανάγκη να μεταφέρω κάποιες σκέψεις μέσα από αυτό. Με λίγα

Παρουσίαση

2010-07-25T01:05:00.000+03:00

Αγαπητοί φίλοι/ες Σας προσκαλώ, την Κυριακή 8 Αυγούστου 2010 και ώρα 19.00 το απόγευμα στο Πανταζοπούλειο Πολιτιστικό Κέντρο Δερβενίου Κορινθίας όπου θα παρουσιαστεί το μυθιστόρημα μου Βασιλιάς ΙΚΕΛΟΣ. Την εκδήλωση στηρίζουν ο Δήμος Ευρωστίνης και οι εκδόσεις Κεδρος. Για το βιβλίο θα μιλήσει ο συγγραφέας Κώστας Καρακάσης και ο Καθηγητής Φιλολογίας, Λυκειάρχης Δερβενίου Πέτρος Αλιφέρης. Ελπίζω

Και εκείνο το κορίτσι...

2010-07-16T09:07:00.001+03:00

Μέσα στα λυπημένα σου μάτια, Χαμογέλασα σαν ήλιος καλοκαιρινός. Μέσα στα ζεστά σου χέρια κούρνιασα, μιαν αμφιβολία και έτσι γίναμε Θεοί. Ήτανε νύχτα θυμάμαι. Η ίδια ιστορία, Ένα αγόρι να περιμένει ένα κορίτσι. Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται.. Τα τσιγάρα, μετρονόμος της σκοτεινιάς, και ένα φεγγαρόφωτο να λούζει το καλό του το κουστούμι Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται.. Έσιαξε τα

Because I love you-Piano music

2010-07-15T23:20:00.000+03:00

Anais Mitchell feat. Justin Vernon - If It's True

2010-07-03T19:03:00.000+03:00

Χαμόγελο..

2010-07-02T21:16:00.001+03:00

Της όμορφης ώρας,τα χαρούμενα παιδιά,χαμογελούσαν!Τόσο δυνατά που για μια στιγμήτα λυπημένα παιδιά δεν είχαν δικό τους χαμόγελο να ανταποδώσουν...

Ανδριάνα Μπάμπαλη - So In Love

2010-06-30T10:21:00.002+03:00

Γυρίζοντας τις λέξεις ανάποδα, κρατώντας όμως μόνο την σκιά τους, είδα, την εντροπία του εαυτού μου. να ζωγραφίζεται με χάλκινες μορφές. Ανάγλυφη η σιωπή μου, φανταχτερά χρώματα η οργή μου, μέσα σε ένα πλαίσιο μουντό, Πράσινο με κόκκινο, όπως η καρδιά μου.. Είναι και εκείνες οι στιγμές, που με έπιασα να ζωγραφίζω, γραμμές άναρχες, σκέψεις ανάκατες. Πόση αλήθεια, υπάρχει μέσα στην

Φουρτούνα..

2010-06-21T15:11:00.001+03:00

Ήμασταν ώρα έτσι καθισμένοι, σχεδόν σιωπηλοί. Ο Έρμαν σηκώθηκε όρθιος έδεσε πισθάγκωνα τα χέρια και μουρμούρισε περπατώντας απαλά «Ο άνθρωπος έχει την βαθιά επιθυμία να λησμονεί, το ίδιο και εσύ..». «Και ίσως εκεί ακριβώς – στην λησμονιά - να βρίσκεται η αρχή της αβύσσου…» συμπλήρωσε ο Νίκος με βλέμμα σκεπτικό, το σώμα του έδειχνε μαζεμένο. Η Mary Shelley, χαμογέλασε με εκείνο το ευγενικό της

2010-06-13T23:40:00.001+03:00

Στου Παναή..

2010-06-11T19:25:00.001+03:00

Εκείνος ογδοήκοντα, εγώ εβδομήκοντα οχτώ και δύο τέταρτα του χρόνου. Σαφώς μεγάλη διαφορά ηλικίας. Χάος γενεών θα έλεγα. Εκείνος, γκρινιάρης, εγώ μαγκούφης, τίποτα δεν έχει να ζηλέψει ο ένας από τον άλλο, εκτός από εκείνον δα τον μεζέ που σαν πιο χονδρός από εμένα τσακίζει με δύο μασέλες. Την άνω και την κάτω. Ενίοτε πέφτει η πάνω, την στέλνει για επισκευή και επιστρέφει δριμύτερος. Έτσι , κάθε

Η ΤΑΜΠΑΚΙΕΡΑ - Σοφία Βέμπο

2010-05-29T02:05:00.000+03:00

Ευτυχία Είναι Αυτό...

2010-05-27T10:20:00.000+03:00

Είναι εκείνος ο παφλασμός που σου κόβει τις σκέψεις. Σε κάνει να μουδιάζεις. Χαζεύεις το θηρίο και σκέφτεσαι αν θα αποφασίσει να σου χιμήξει ή θα σε αφήσει. Τέτοιες οι στιγμές που με ταράζουν σαν ακούω την θάλασσα της ζωής μου να χτυπάει τα πλακάκια στην είσοδο. Είναι όλα μαζί, όλες οι σκέψεις μου έχουν μπει σε ένα χωνί και χύνονται στην κρεατομηχανή. Αποτέλεσμα, μέθοδος, αίτιο και αιτιατό..

girl, you'll be a woman soon Urge Overkill

2010-05-22T02:45:00.000+03:00

Ο άνθρωπος έχει την τάση να βάζει ταμπέλες στα πάντα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πίστη και η ελπίδα. Τα βαφτίζει ή τα εξορκίζει, δίχως να σκεφτεί ότι οι ταμπέλες δεν παρουσιάζουν ιδιότητα, χαρακτήρα ή τάση. Συνήθως ανήκει κάπου ή δεν ανήκει, προσκυνά ή αποφεύγει. Δίχως να κοιτάει την χρησιμότητα του προιόντος. Μένει για ώρες αποχαυνωμένος κοιτάζοντας το φανταχτερό της ταμπέλας..

Ταξιδευοντας..

2010-05-20T10:28:00.000+03:00

«Κι ένα πρωί να σηκώνεσαι και να λες : Οι λέξεις! οι λέξεις ! Άλλη σωτηρία δεν υπάρχει! Δεν έχω στην εξουσία μου παρά 24 μολυβένια στρατιωτάκια, θα κηρύξω επιστράτευση, θα σηκώσω στρατό, θα νικήσω τον θάνατο!» Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΙΤΑΛΙΑ ΑΙΓΥΠΤΟΣ.

Monika - Babe (unofficial), η καλότης ..

2010-05-17T18:02:00.000+03:00

Να, είναι κάτι τέτοιες στιγμές που δε με χωρά ο κόσμος. Είναι κάτι σαν αυτό που λεν, μονάχος στο παλάτι μου και ας είναι και παράγκα.. Είναι εκείνες οι στιγμές που σχίζομαι, για το μοναχικό ταξίδι, εκείνο που ξεκίνησα μαζί με μια παρέα φίλων.. Καθένας ένα δρόμο διάλεξε, απο ένα μετερίζι, το πόλεμο τάχα να κάνουνε, την ζωή τους να αδράξουν, αλλά ακόμα και τώρα σαν τους δεις, χάσκουν τα

Απόσπασμα απο το βιβλίο μου, Βασιλιάς ΙΚΕΛΟΣ

2010-05-16T22:01:00.001+03:00

Τα λόγια της είχαν τη δύναµη της θύελλας, την οµορφιά της εύφορης πεδιάδας, τη σοφία των θεών, αλλά ίσως ο Αλέ- ξης να µην ήταν έτοιµος να ακούσει λύσεις εκείνη τη στιγµή. Ίσως απλά να είχε ανάγκη να εξοµολογηθεί, να αδειάσει αυτά που τον στενοχωρούσαν. Τη σταµάτησε βάζοντας το δάχτυλό του στο στόµα της, σαν να της έλεγε: «Σώπα...» Την αγκάλιασε στοργικά. Τα λόγια της πνίγηκαν µέσα σε αυτή την

2010-05-15T19:41:00.000+03:00

Ξεκίνησε...

2010-05-11T23:20:00.000+03:00

Το βιβλιο μου Βασιλιάς ΙΚΕΛΟΣ ξεκίνησε να κυκλοφορεί. Σύντομα πάνω, κάτω, δεξιά, αριστερά...

Θεωντόρ

2010-05-08T15:23:00.002+03:00

«Είμαι ο Θεωντόρ ο τελευταίος γιος του Μάνφιτ. Γεννήθηκα ένα βράδυ του δέκατου φεγγαριού, μια νύχτα ξάστερη και σιωπηλή. Η μάνα μου με μεγάλωσε αγωνιστή και ο πατέρας μου με προίκισε την τέχνη του πολέμου. Το κυνήγι, την επιβίωση, σμίλεψε στα ατσαλένια μου μπράτσα και με έμαθε να επιζώ κάτω από όλες τις συνθήκες, στο κρύο, στην ζέστη, στο χιόνι, και στην πείνα.Δεκαοχτώ επί δώδεκα κύκλους του

MONIKA- EXCUSE MY FRIENDS (FALLACY)

2010-05-03T21:35:00.001+03:00

Look, there's a star, a bright falling star For every man, for every woman Just throw your sexual life to a million hundred eyes Like you and me, behind that screen An intercourse, an intercourse It's all we need, we can reflect to their romance But have you ever thought of passing through this glass In any case, come on, forget of what you've done last night And set me free today, I'm free

Monika - Over the hill

2010-05-03T10:45:00.000+03:00

Μέσα απο ένα παράθυρο, φαντάζομαι την άνοιξη, μέσα απο την ψυχή αγναντεύω την θαλλασα, εκείνη την ατσαλένια δύναμη που κινεί.... ω τι μπορεί να κινήσει. Ανεβαίνω το λόφο, πιάνομαι, αφουγκράζομαι, προχωρώ. Δεν σταματώ, κρατιέμαι απο τα σχίνα, σταμάτω κατά στιγμές να σκουπίσω τον ιδρώτα, μα προχωρώ, άλλοτε σιγά, άλλοτε πιο γοργά. Κάτω μου πέτρες, βράχος και ζωή. Χώμα, εγω προχωρώ δεν κοιτάω

Η μοναξιά του αλκοόλ..

2010-04-29T23:04:00.002+03:00

Κανείς δεν θα μάθει πραγματικά τι είδαν τα μάτια του μέσα στο κιτρινωπό ουίσκι. Κάθε χάλικινη σταγόνα έκανε χαρακιές κατά μήκος του στέρνου. Κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει, τι έκανε μόνος στο μπαρ. Άλλοι λένε ότι έπινε, άλλοι ότι έκλαιγε. Ο σερβιτόρος θα ορκιζόταν ότι τον είδε να γράφει με ένα μολύβι στιχάκια πάνω σε μια κάρτα που βρήκε πεταμένη πάνω στον ξύλινο πάγκο. Εικασίες. Κανείς δεν

Daniel Merriweather - Impossible

2010-04-25T19:02:00.000+03:00

2010-04-23T18:48:00.002+03:00

Πρώτη παρουσίαση του Βιβλίου μου Βασιλιάς Ικελος κλικ εδω : http://books.matia.gr/logotechnika-vivlia/elliniki-logotechnia/vasilias-ikelos-tou-nikou-karakasi.html

Χαράζω..

2010-04-23T10:44:00.001+03:00

Χαράζω, λέξεις στα βλέφαρα, οι φλέβες ποτίζονται από αγωνία, παρέα, ο φόβος ντύνεται άγχος, και το άγχος, ελπίδα. Μια εσώτερη έκρηξη ανθίζει, Πασχίζω να δω. Μα τα χαραγμένα βλέφαρα, δεν αντέχουν, είναι βλέπεις αυτές οι σκέψεις που ανέκαθεν μου βάραιναν το βλέμμα.

"Fuerte"

2010-04-22T10:53:00.000+03:00

Παλεύω να γεμίσω θάλασσες, μα κάποιες στεριές ακόμα με θαμπώνουν...

Audrey Hepburn La Vie En Rose

2010-04-20T00:40:00.002+03:00

Αυτή την νύχτα η υγρασία νότιζε τους κορμούς με όλες τις μυρουδιές του δάσους. Δυο μάτια λαμπύρισαν μέσα στο σκοτάδι, κάποια αλεπού ή άλλο ζώο του δάσους, ξάγρυπνο πετάχτηκε πάνω από τον βάρβαρο ήχο του αυτοκινήτου που πλησίαζε. Κοίταξε καλύτερα να δει... Δυο φώτα -προβολείς- ξέσκισαν την καταχνιά, ένας ήχος μηχανής που επιτάχυνε και ένα .. γλυκό τραγούδι που έβγαινε από το ξέσκεπο

Buena Vista Social Club - Chan Chan

2010-04-16T23:54:00.002+03:00

Η παλιά πράσινη μπούικ απ' έξω με την άσπρη οροφή, παπούτσια, άσπρα με μαύρο, ριχτό άσπρο ιδρωμένο πουκάμισο, χαμόγελο χαμένο στις σκέψεις και με τους αγκώνες σκυφτά πάνω σε ένα βρώμικο μπαρ να μετράω τα λεπτά μέχρι να λυγίσει ο ρυθμός στα αυτιά μου. Από πάνω μας, ένας ανεμιστήρας στην οροφή δίκαζε και εκτελούσε με συνοπτικές διαδικασίες τον ζεστό αέρα του μαγαζιού. Κάθε γουλιά, και μια σκέψη .

Ανοησίες #1

2010-04-13T10:24:00.001+03:00

Ούτε που ήθελα να του απαντήσω. Απλά έπρεπε μετά την χοντρή κουβέντα που εκστόμισε ο κύριος με το στενό πουκάμισο, ένα πανάκριβο σίγουρα, που έκρυβε μέσα του μία ασφυκτική κοιλιά σαν ψημένο κείκ. Το πρόσωπο του περιποιημένο, γύρω στα πενήντα καλοαναθρεμμένος. Σαν όλους τους επαρχιώτες με το γυαλιστερό πρόσωπο από τον καθαρό αέρα, την σειρά με τα καθαρά δόντια και το ύφος, εγώ είμαι και κανένας

εκείνο τον πίνακα τον θυμάσαι;

2010-04-11T23:14:00.002+03:00

Και εκεί που εσύ βλέπεις ένα κοριτσόπουλο να κάνει νάζια στο φακό, εγώ βλέπω μια μέλλουσα μητέρα με το τσιγάρο στο χέρι, ‘κει που βλέπεις δυο ματάκια όλο απορίες εγώ βλέπω δυο ρυτιδιασμένα, πρόχειρα βαμμένα μάτια, που στο βάθος του μυαλού τους προσπαθούν να θυμηθούν αν βάλανε αλάτι στο φαί. Προσπάθησες πολύ, στο καταλογίζω, αλλά βλέπεις ότι δεν υπάρχει εύκολος τρόπος. Μα αν υπάρχει κάτι που μας

Another Cup of coffee..

2010-04-11T00:12:00.002+03:00

Κάτσε να σου πω μια ιστορία, για ανθρώπους που δώσανε την ψυχή τους στον διάβολο για μια αγκαλιά με τον Θεό. Για ψυχές που κλάψανε στην ποδιά των ληστών, έκλαψαν τόσο που τα δάκρυα στεγνώσαν. Δεν είχαν να δώσουν κάτι να ανταλλάξουν, παρά μόνο εκείνη την μαυρισμένη καρδιά που τους βάραινε τα στήθη. Και την έδωσαν, για ένα χαμόγελο. Μα δεν άκουσες το χειρότερο, υπήρξαν περιπτώσεις που το πήραν

The Walkabouts - Life full of holes

2010-04-01T20:46:00.000+03:00

life full of holes... χμ.. δεν χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω..

Φοινικόδεντρα

2010-04-01T10:52:00.000+03:00

Όσο και να δοκίμαζα τις εσωτερικές μου δυνάμεις να καταλάβω τις σκέψεις, την αντίληψη που ντύνει αυτόν τον άνδρα, αδύνατο μου φάνηκε. Σε ένα κόσμο που για να πείσεις πρέπει να μιλήσεις παραμυθένια, να αναστήσεις ανθρώπους, να κάνεις θαύματα αυτός επιμένει να μιλάει για αγάπη, για συμπόνια, για ανθρωπισμό. Αρετές; Ιδιότητες; Συναισθήματα; Ακριβώς δεν ξέρω, αν και μέσα μου κυμβαλίζει κάθε λέξη

la balada del pistolero

2010-03-30T10:05:00.003+03:00

Mike Oldfield - Tubular bells

2010-03-29T10:03:00.000+03:00

Ανασαίνουμε πάνω σε ένα φυλλοβόλο «Είναι..»

Soneto do amor total - Vinicius de Morais / Quarteto em Cy

2010-03-23T11:50:00.002+02:00

Soneto do amor total - Amo te tanto meu amor, Não cante o humano coração com mais verdade, amo-te como amigo e como amante numa sempre diversa realidade, amo-te afim ,de um calmo amor prestante, E te amo além, presente na saudade, amo-te enfim ,com grande liberdade, dentro da eternidade e a cada instante, amo-te como um bicho simplismente. de um amor sem misterio e sem virtude, com um desejo

Απ' το Αεροπλάνο

2010-03-23T09:40:00.002+02:00

Πρωτόλειες σκέψεις, χαράζονται, αντιστέκονται σε κάθε σταυροδρόμι αποφάσεων δίβουλες για την συνέχεια. Επιστρέφω στην έννοια «Ανθρωπος» συχνά πυκνά, με σκοπό να εξαγνίσω και να επαναδημιουργήσω την άγoνη σκέψη μου εκ νέου. Ωριμότητα αντίδρασης, είναι μια κατάσταση που αντιμετωπίζεται βάσει των εμπειριών που έχουμε αποκομίσει στην μέχρι τώρα ζωή μας, ή προκάλυμμα της σαρκοβόρας υφής του Εγώ μας

Όρος Σινά..

2010-03-20T18:59:00.000+02:00

Ζούμε την αγωνία του Σινά, ακόμη λες, να ανέβει ο Μωυσής, κενό ακόμη, το μονοπάτι, που υποσχέθηκε να ανέβει, σαν πατέρες την αργοπορημένη κόρη αναμένουμε, κάτω από λιγοστό φως, και το βιβλίο στα γόνατα. Απέξω, αδίστακτη η νυχτιά τριγυρνά στις φλέβες μας. Σαν παγωνιά που σκαρφαλώνει στα κλαριά, μας αγκαλιάζουν αλλοτινοί εχθροί, τωρινοί φίλοι.. Σκιαγραφώ, Η ευθύνη, επιταγή. Μόλις την

Αναθεμά σε...

2010-03-16T10:21:00.002+02:00

Ludovico Einaudi Nuvole Bianche

2010-03-15T20:58:00.001+02:00

Το να ξυπνάς ένα πρωί και να ξέρεις ότι 250 άνθρωποι θα σε πάρουν τηλέφωνο γκρινιάζοντας επειδή κάτι πήγε «στραβά..». Αυτή είναι μια αίσθηση, που την κερδίζεις δύσκολα. Μα τούτο ακόμα πιο δύσκολο, να ξέρεις ότι στο τέλος της ημέρας όλα θα έχουν τελειώσει, είτε καλώς είτε κακώς, να γνωρίζεις καθαρά μέσα σου ότι κάθε γεγονός έχει ένα τέλος, κάθε πρόταση μια τελεία κάθε δρόμος κάπου τελειώνει.

I Can See Clearly Now

2010-03-14T15:32:00.003+02:00

Υπάρχει το δεδομένο και στην αντίθετη όψη, το αναπάντεχο, το απρόσμενο. Μα εσφαλμένα θεωρούμε ότι αυτά είναι αντίθετα στοιχεία, καθότι οι πιθανότητες αντιστροφής της ζυγαριάς, ή ακόμα καλύτερα η ανακάλυψη ότι στεκόμαστε στην αντίθετη μεριά είναι μέσα στις πιθανότητες της ζωής. Χθες είδα στο χαζοκούτι, ένα τυφλό παλικάρι να παίρνει μέρος σε ένα διαγωνισμό ταλέντων στο τραγούδι. Και τα

Katica Illenyi

2010-03-09T10:10:00.001+02:00

Τι είναι τα όνειρα του ανθρώπου παρά ένα παιχνίδι της σκέψης; Μια σκέψη που απορρέει από την πίστη στις δυνάμεις μας και φυσικά από την τρέλα της στιγμής σε ένα μακρόσυρτο, μπορώ, αντέχω και θα το κάνω. Τι απρόσμενο αίσθημα η χαρά της νίκης.. Μα από την άλλη τι βαθύ φαράγγι είναι ο κρημνός των ονείρων; Το απότομο φρενάρισμα, η αποκάλυψη της ψευτιάς που ζούσαμε χρόνια μέσα μας. Η μεγαλύτερη

ούφ..

2010-03-08T14:05:00.006+02:00

Έξω σύννεφα βαμμένα κόκκινα, ματωμένα από την σκόνη και το κρύο και εμείς εδώ.. παρέα με ανθρώπους να περιπλέκουν πολύπλοκες σοφιστείες και φθηνά επιχειρήματα. Μέσα σε αυτούς και εγώ.. Η ανασφάλεια μας έχει κάνει όλους ξύλινους, με λόγο σπαθάτο και πικρό. Συντροφεύουμε με το μάτι μας το τραίνο που περνάει από τον σταθμό, φορτωμένο με τις δικές του σκέψεις/ ανθρώπους/ νοοτροπίες και εμείς

Το πανωφόρι τρύπησε, μπάλωσε το και μην μιλάς..

2010-03-04T10:59:00.001+02:00

Σε μια επιχείρηση άμα ένα τμήμα φανερώνει μόνιμα ζημιές, δύο είναι οι λύσεις, ή το σταματάς ή αλλάζεις την διοίκηση ελπίζοντας. Ο Καραμανλής ήξερε τον τρόπο για να φύγει, υποσχέθηκε ότι θα πάρει τα μέτρα που εν’ τέλη πήρε ο Παπανδρέου και ο Παπανδρέου ήξερε πως θα μπει στο παιχνίδι, υποσχόμενος λαγούς με πετραχήλια. Ο λαός, πλανήθηκε, αποπλανήθηκε, πλάνη οικτρή έζησε και ίσως ζει .. Το αφεντικό

Drifters - Under The Boardwalk (B & W).mpg

2010-02-27T20:00:00.002+02:00

Κρατώντας την μπύρα απο το στόμιο, ακούγοντας Drifters πάνω στην άμμο που έμπαινε στα γυμνά δάχτυλα των ποδιών μας και παραδίπλα μια μεγάλη φωτιά να σιγοκαίει. Φωνές και γέλια απο αμέριμνους εφήβους.. Τελικά τα νεανικά καλοκαιρινά πάρτι είναι αυτά που στολίζουν τα ώριμα χρόνια μας με την ομορφιά της πρώτης νιότης. Δεν σε τρελλαίνει να το ξανακάνεις, αλλά αισθάνεσαι ότι είσαι τυχερός που το

Βασιλιάς ΙΚΕΛΟΣ

2010-02-24T20:06:00.007+02:00

Και να πως άρχισαν όλα.. Ξεκίνησα να γράφω από ανάγκη να εξωτερικεύσω σκέψεις, δίχως να γνωρίζω, ούτε καν να υποψιάζομαι που μπορεί τούτο να με οδηγήσει. Κατά κάποιο τρόπο, ένιωθα και έγραφα. Άκουγα μια φράση να λέει κάποιος, την αποτύπωνα, την επεξεργαζόμουν και χωρίς να το καλοσκεφτώ την έγραφα στο Word σε μορφή διηγήματος. Κάποιες φορές έγραψα και ποιήματα, άλλα χωρίς, άλλα με κάποια

Paul Simon

2010-02-22T01:43:00.002+02:00

Η Ησυχούπολη..

2010-02-20T16:21:00.006+02:00

Ο Δήμαρχος της Ησυχούπολης, έξυνε το κεφάλι του αμήχανα σε κάθε λέξη της κυρίας Μαντσεστερ. «Μα όλοι ανεξαιρέτως οι πολίτες συμφωνούν να περάσει ο δρόμος, μπροστά απο το σπίτι τους..» μουρμούραγε χαμένα ψηλαφώντας ένα ποτήρι με νερό που είχε δίπλα του. Τα λιγοστά μαλλιά του, έδειχναν μαραμένα, το χοντρό κορμί του σφιγγόταν απο την ένταση..«Εγώ δεν θέλω! Δικαίωμα μου είναι!»«Μα δεν καταλαβαίνω,

You and me babe, how about it?

2010-02-16T23:17:00.001+02:00

Juliet, when we made love you used to cry. NARRATOR: A love-struck Romeo sings the streets a serenade Laying everybody low with a love song that he made. Finds a streetlight, steps out of the shade Says something like, "You and me babe, how about it?" Juliet says, "Hey, it's Romeo, you nearly gave me a heart attack!" He's underneath the window, she's singing, "Hey la, my boyfriend's back.

Duffy - Warwick Avenue

2010-02-06T10:39:00.002+02:00

Απλώς περπατάω, αν αυτό λέγεται συνήθεια, τότε ναι, έχω την συνήθεια να περπατάω, ακόμα και όταν οδηγάω, ακόμα και όταν είμαι στο κρεβάτι ξαπλωμένος. Αυτός ο νούς, αθεράπευτα νευρικός, περπατάει συνέχεια.Θα μπορούσα να κάτσω;Δεν ξέρω, απλά δεν θυμάμαι πως είναι να κάθεσαι. Ίσως να είναι πιο αναπαυτικά, ίσως και πιο σίγουρα. Εγώ πάντως δεν κάθομαι. Έχω μια δουλειά να μου το θυμίζει, μια εσώτερη

Lady Gaga - Bad Romance

2010-01-29T10:35:00.000+02:00

Ήταν ένα πρωινό...

2010-01-28T10:40:00.004+02:00

Ξεκίνησα. Εικόνες, πίεση, άνθρωποι που φωνάζουν,φωνές, κραυγές, ψίθυροι, γέλια. Σκόνταψα. Σηκώθηκα, είχα χτυπήσει. Συνέχισα. Άνθρωποι, γύρω μου στόματα με μίσος, στόματα φαγωμένα,παγωμένα χαμόγελα. Άνθρωποι, τους αγαπώ τους μισώ. Άνθρωποι!Άνθρωποι;Μια πορεία, μια ζωή, ένα μονοπάτι και μια καραμέλα στο στόμα. Ύπομονή, όλα στην ζωή είναι ... Έιναι. Έμαθα να πολεμάω γιατί δεν έπρεπε να πέσω. θέλω να

Another Brick in the Wall Part-II London Philharmonic Symphony

2010-01-26T09:43:00.001+02:00

Άνθρωπος, πλανήτης, σύμπαν,Μια γροθιά που πλάθεται ...

Κάποιο απόγευμα...

2010-01-20T10:25:00.003+02:00

Από πάνω μας 2 μεγάλοι ανεμιστήρες οροφής. Θύμιζαν εκείνα τα ζεστά καλοκαίρια που ο σβέρκος ιδρώνει και κοιτάς ψηλά στις λεπίδες των ανεμιστήρων να βρεις ελπίδα. Δεξιά αριστερά μπλέ καρέκλες και κόσμος. Πολύ κόσμος. Ο γιατρός αργούσε να μας δεχτεί μα ευτυχώς μια συμπαθητική νοσοκόμα με φαρδουλά καπούλια και κόκκινο μαλλί μας ενημέρωνε συνέχεια για την καθυστέρηση που θα τρώγαμε. Σαν να ζητούσε

Erroll Garner-The Lady is a Tramp

2010-01-19T00:31:00.002+02:00

ERROLL GARNER : CARAVAN

Dance of the knights

2010-01-17T12:59:00.002+02:00

Μαύρο ξημέρωμα. Μια σκούρα ομίχλη τύλιγε τους στρατιώτες του λόφου. Απέναντι το κάστρο ορθωνόταν σαν γίγαντας ακούραστος, φώτα από μέσα του το ζωντάνευαν. Νόμιζες ότι σαλεύει μέσα στην νυχτιά. Φωνές από γυναίκες, ιαχές, όλα αυτά κάνανε τους στρατιώτες του λόφου να κοιτάζονται μεταξύ τους. Φόβος, απόγνωση. Μια μαύρη μέρα θα ξημέρωνε για αυτούς. Όλοι ήταν αμίλητοι εκτός από έναν, το Ερφιλντ τον

Paula Seling - That old devil called love

2010-01-14T23:44:00.003+02:00

Ατέρμονες αισθήσεις που κλειδωθήκανε στο λευκό φως των ματιών σου. Χαμογέλα, θέλω να εισπράξω και να παραδοθώ..

Άπειρο..

2010-01-12T23:18:00.004+02:00

Έστω ότι καθόμαστε ανάμεσα σε δύο δρόμους πανομοιότυπους. Όσο φτάνει το μάτι μας, δεν βλέπουμε τέλος αλλά ξέρουμε – επειδή στεκόμαστε ανάμεσα – ότι οι δρόμοι είναι παράλληλοι. Το μάτι μας δίνει την πληροφορία ότι κάπου οι δύο δρόμοι τέμνονται αλλά ο εγκέφαλος, αυτός ο ακούραστος αναλυτής της οπτικής μας, λέει άλλα. Είναι οφθαλμαπάτη. Δυο ατέρμονες ευθείες μοιάζουν πάντα ότι τέμνονται σαν τις

Δύο όψεις..

2010-01-10T22:24:00.007+02:00

(φωτο Ν.Κ.)Ο γέρος συνέχεια χαμογελούσε. Ακόμα και όταν οι φωνές υψώνονταν δίπλα του. «Θυμάσαι;» τον ρωτούσαν, αυτός γελούσε χαρωπά. Δεν θυμόταν, αλλά δεν τον πείραζε. Τους άλλους τους ενοχλούσε που δε θυμόταν, τους νευρίαζε που γελούσε με το καθε τι. Με έπιασε καθώς πήγαινα στην κουζίνα, σιγανά μου είπε μην τον ακούσουν οι άλλοι. «Μετά τα ογδόντα είσαι ευτυχής. Κανείς δεν

2010

2010-01-01T12:24:00.006+02:00

01/01/2010Γέρο χρόνε ήρθες πάλι στην αυλή μου! Κοίταζα τις αναρτήσεις μου και παρατήρησα ότι μια μικρή συνήθεια μου έχει γίνει τα τελευταία χρόνια να γράφω κάτι για τον νέο χρόνο που έρχεται. … (εδώ)Φέτος ο νέος χρόνος έρχεται με σκιές και δώρα περίεργα κάτω από την μασχάλη του. Δεν μπορώ να ξέρω αν θα είναι ο καλύτερος δυνατόν ή χειρότερος από τον προηγούμενο. Εξάλλου πλέον δεν έχει σημασία, τι

Passive Aggressive

2009-12-30T01:35:00.004+02:00

Κάτσε να πω, Μιας βολής, κέντρισμα τρέλας Και του ανθρώπου ο νους, σαλεύει. Θαρρείς θέλουν δρόμο οι σκέψεις;Αλίμονο, Σπίθες που φουντώνουν. Στην κατήφεια της ζωής, Ζωνόμαστε με φυσεκλίκια, Είτε γυναίκα, είτε άντρας, Σημασία καμιά δεν έχει,όποιον πάρει σβάρνα,παιδιά, μητέρες, ζωντανά .. καμία απόχρωση δεν είναι ποτέ γαλάζια. Ο θυμός, σύμβουλος του Βασιλιά,Χρυσοκέντητος γιακάς, Στο λαιμό του

shakira-objection- Tom Jones/ SexBomb

2009-12-28T10:45:00.001+02:00

Η ποίηση είναι ροζ

2009-12-19T20:34:00.004+02:00

Η ποίηση δεν είναι μαύρη και άσπρη, αλλά κατά βάθος ροζ ανοιχτό. Ο χρόνος είναι ένα καλικάτζαρος που ζει στο υπόγειο του σπιτιού μας και χαρχαλεύει τις σανίδες κάτω από τα πόδια μας, όταν εμείς αφελέστατα ανάβουμε τζάκι, ζεσταίνουμε την βραδινή μας σούπα. Εκείνος σέρνει βόλτες και μας κοιτάει από τις χαραμάδες που αφήνει το ξύλο. Ενίοτε μάλιστα, μαζεύει με τις χούφτες του τα ψίχουλα που αφήνουμε