30/7/10

Καλοκαίρι 2010!



Υποθέτω ότι εδώ πρέπει να πούμε καλό καλοκαίρι.

Ξέρω ότι τον τελευταίο καιρό δεν γράφω συχνά στο blog , μα τούτο πιστέψτε με, απαιτεί ενέργεια που δεν έχω. Γράφω κάτι καινούργιο, έχω γράψει ήδη ένα και ετοιμάζω δεύτερο. Δεν ξέρω αν πρόκειται για έμφυτη ραβδοσκοπία η ανακάλυψη του ικανού μυθιστορήματος για έκδοση, για μένα πάντως είναι η ανάγκη να μεταφέρω κάποιες σκέψεις μέσα από αυτό. Με λίγα λόγια, δεν γράφω απλά για να γράφω και επιπλέον το τελευταίο μου μυθιστόρημα που κυκλοφορεί, δεν σας κρύβω ότι με κούρασε αρκετά. Πλέον δεν έχω ιδιαίτερες δυνάμεις να γράφω νύχτα όπως συνήθιζα, ο χρόνος μου έχει γίνει περιορισμένος.

Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι το blog μπαίνει σε δεύτερη μοίρα, αλλά ότι μέσα στα πλαίσια του χρόνου μου θα εκτονώνομαι και εδώ. Εξάλλου έτσι το βλέπω αυτό το blog, σαν μια εκτόνωση προσωπική που έχω ανάγκη. Και να σημειώσω ότι αν αποφασίσω να σταματήσω, δεν θα το μάθετε ποτέ, δεν σκοπεύω ποτέ μου να κάνω ανακοινώσεις του στυλ "Βαρέθηκα", "Κουράστηκα" ή ¨Ο κύκλος έκλεισε". Δεν τα πιστεύω αυτά, καθότι για να ισχύσει αυτό, θα πρέπει αυτόματα να σημαίνει ότι έχω υποχρέωση να γράφω. Όπως είπα, είναι κάτι προσωπικό και εντελώς ερασιτεχνικό χωρίς καμία δέσμευση χρονική, ούτε κρύβει μέσα της κάποιο εργασιακό ύφος. Πολλά από τα κείμενα είναι για πέταμα, αλλά αντιπροσωπεύουν κάποιες χρονικές περιόδους δικές μου, συνεπώς πολύ σημαντικά για μένα. 
Να ευχαριστήσω εδώ απο καρδιάς, όλους τους φίλους που είτε απλά με διαβάζουν. είτε με την ζεστή τους ανάσα μου δίνουν δύναμη. Σας ευχαριστώ όλους και θα τα πούμε δυναμικά απο το Σεπτέμβρη. 

Στις 8/8 (Κυριακή) θα βρίσκομαι στο Δερβένι για να παρουσιάσω το βιβλίο μου Βασιλιάς Ικελος. Ελπίζω όχι μόνο να δω πολλούς από εσάς εκεί, αλλά και να έχετε διαβάσει το βιβλίο για να μπορέσουμε να κάνουμε ουσιαστικό διάλογο. Στην παρουσίαση θα είναι ο Κώστας Καρακάσης, Θείος μου και γνωστός συγγραφέας και ο Πέτρος Αλιφέρης καθηγητής Φιλολογίας.

Καλό καλοκαίρι !
Σας εύχομαι να ξαπλώσετε σε μια παραλία και να σηκωθείτε τον Σεπτέμβρη .. 

25/7/10

Παρουσίαση


Αγαπητοί φίλοι/ες

Σας προσκαλώ, την Κυριακή 8 Αυγούστου 2010 και ώρα 19.00 το απόγευμα στο Πανταζοπούλειο Πολιτιστικό Κέντρο Δερβενίου Κορινθίας όπου θα παρουσιαστεί το μυθιστόρημα μου Βασιλιάς ΙΚΕΛΟΣ. Την εκδήλωση στηρίζουν ο Δήμος Ευρωστίνης και οι εκδόσεις Κεδρος. Για το βιβλίο θα μιλήσει ο συγγραφέας Κώστας Καρακάσης και ο Καθηγητής Φιλολογίας, Λυκειάρχης Δερβενίου Πέτρος Αλιφέρης

Ελπίζω να σας δω όλους εκεί, να γνωριστούμε και να ανταλλάξουμε απόψεις. 

Για το βιβλίο μπορείτε να πάρετε περισσότερες πληροφορίες στην διεύθυνση http://nkarakasis.blogspot.com

Φιλικά,
Νίκος Καρακάσης. 


16/7/10

Και εκείνο το κορίτσι...

Μέσα στα λυπημένα σου μάτια,
Χαμογέλασα σαν ήλιος καλοκαιρινός.
Μέσα στα ζεστά σου χέρια κούρνιασα,
μιαν αμφιβολία και έτσι γίναμε Θεοί.

Ήτανε νύχτα θυμάμαι.
Η ίδια ιστορία,
Ένα αγόρι να περιμένει ένα κορίτσι.
Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται..


Τα τσιγάρα, μετρονόμος της σκοτεινιάς,
και ένα φεγγαρόφωτο να λούζει το καλό του το κουστούμι

Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται..

Έσιαξε τα μαλλιά του,
Μέχρι που έγιναν κόμποι.

Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται..

Μέτρησε όλα τα λόγια που της είπε στο τηλέφωνο,
λέξη προς λέξη, κόμπιασμα για κόμπιασμα.
Ακόμα και το σαρδάμ του σ’ αγαπώ που είπε το θυμάται

Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται..

Κοίταξε τα παπούτσια του, καινούργια, ακριβά.
Χρεώθηκε στον φουκαρά τον γέρο να τα πάρει..

Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται..

Υπάρχουνε πληγές, σκέφτηκε που δεν κλείνουν έτσι απλά,
Ουλές που μένουν, ματώνουν από μέσα προς τα έξω.

Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται..

Έκλαψε λιγοστά, όσο-όσο χρειαζόταν για να μην ουρλιάξει στο σκοτάδι,
ώσπου πήγε το φεγγάρι σε άλλες χώρες, σπρώχνοντας θαρρείς
ο ήλιος λίγο από την ζωή του.

Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται..

Εκείνο το παγκάκι τον ξεκούρασε, αν και σκληρό το ξύλο.
Τα μάτια του βαριά σαν πέτρα τον σήκωσαν να πάει στο καλό του.


Θα πεις, τι ιστορία είναι αυτή;
Ένα αγόρι που περιμένει και ένα κορίτσι που δεν έρχεται..
Συνηθισμένη θα σου πω,
Μια από τις πολλές που χρόνια με παιδεύουν.
Ίσως.. ίσως αυτό να με έκανε να την θυμηθώ,
Η νύχτα μου τα ψιθύρισε όλα, δε φταίω.
Εκείνη η ψιλή κραυγή που άκουσα μέσα στο πυκνό σκοτάδι.

«Και εκείνο το κορίτσι να μην έρχεται..»

Να δεις που η νύχτα κράτησε μέσα της το βουβό του κλάμα.
Πώς να αντιπαλέψεις ετούτη την κραυγή της σκοτεινιάς,
Με τι χέρια της ψυχής να το παλέψεις;

2/7/10

Χαμόγελο..



Της όμορφης ώρας,
τα χαρούμενα παιδιά,
χαμογελούσαν!
Τόσο δυνατά που για μια στιγμή
τα λυπημένα παιδιά 
δεν είχαν δικό τους χαμόγελο 
να ανταποδώσουν...