Σελίδες

8/11/07

A dot IN Time….


Την έπιασε σφικτά από την μέση, και ένωσε το πρόσωπο του με το δικό της. Αυτή ανάσαινε βαριά, λες και η δύναμη που είχε βάλει στην μέση της, την έσφιγγε σαν φίδι το θύμα του. Το κάθε άλλο.

Το κορμί του έτρεμε με μικρούς σπασμούς κάνοντας όλους του μυς του σώματος να εκκρίνουν τον ποιο σεξουαλικό άρωμα που μπορεί να υπάρξει . Με αργές νωχελικές κινήσεις ακούμπησε τον γοφό της και πλησίασε το στόμα του στο αυτί της.

«Σε αγαπώ!» Άρχισε να την φιλάει με πάθος, και αμέσως το δωμάτιο άλλαξε όψη σαν να παρουσίασε ο καλύτερος μάγος του κόσμου την καλύτερη του παράσταση.

Ο καναπές μεταμορφώθηκε σε κήπο με τριανταφυλλιές που το άρωμά και το κόκκινο χρώμα τους, σκέπασαν την γη και κάλυψαν τον ορίζοντα με το μεθυστικό άρωμά τους.

Το κρεβάτι ανακατεύτηκε με την θάλασσα και το μαξιλάρι μεταμορφώθηκε σε ιστιοφόρο που κάλπαζε με μανία πάνω στα κύματα.

Από το παράθυρο φαινόταν πλέον καθαρά τα σύννεφα της καταιγίδας να πλησιάζουν ανακατεμένα με αέρα και αστραπές και το χαλί πήρε την μορφή πράσινου υδροβιότοπου που πάνω του κατοικούσαν τα ποιο σπάνια ζώα….

Με μία κίνηση την πέταξε στο κρεβάτι, ψιθυρίζοντας λόγια βγαλμένα από βιβλίο μεγάλου ποιητή, πλεγμένα με τα ποιο όμορφα λουλούδια του κόσμου.

Με τα χέρια του ανακάτευε τα ξανθά μαλλιά της, σαν τα στάχυα που τα λικνίζει ο άνεμος κάνοντας τον ήλιο να στεναχωριέται που πρέπει να δύσει.

Με λόγια ερωτικά, που μόνο κουρσάρος ψυχών μπορούσε να ξεστομίσει, έβγαλε και το τελευταίο ύφασμα από πάνω της. Τα ρούχα της έπεσαν στο πάτωμα σαν μετάξι που λικνίζεται με το απαλό αεράκι.

Μέσα στα κύματα του κρεβατιού, λικνίζονταν σαν ακυβέρνητο καράβι που το έχει πάρει το ρεύμα. Τα κορμιά τους παλλόντουσαν και το δωμάτιο άλλαζε με ταχύτητα μορφές και χρώματα. Ο χρόνος κυλούσε αργά σαν την σταγόνα που πέφτει από την πηγή σε αργή κίνηση.

Το πάθος τους αντήχησε σε όλη τη γη και η γη αφουγκραζόταν. Τίποτα δεν μπορούσε να σταματήσει την στιγμή αυτή.

Μετά από ώρα, ξαπλώσανε και οι δύο στο πλάι. Το δωμάτιο πάλι πήρε την μορφή του, και αυτός σηκώθηκε από το κρεβάτι.

«Την άλλη Παρασκευή πάλι! Έτσι?»
«Έτσι» αποκρίθηκε με ένα νόημα η γυναίκα. Φόρεσε τα ρούχα του και άφησε στο κομοδίνο τα χρήματα.