Νυχιές...

Ασπρόμαυρη πολιτεία, σε θαυμάζω …



αλλά δεν με νικάς...

Καλημέρα ..

Καλημέρα, Good Morning ,

Guten Morgen, 早晨好,

Goede Ochtend, Buona mattina,

おはよう,Bom dia, Хорошее утро,

Buenos días, Bra morgon, 좋은 아침,

Goeie môre,Mayad nga agahon,

Sabar el rir,Jo san,

Boker tov,Ohayo,Dobro jutro

Οι αξίες της ζωής είναι τόσο μικρές όσο μια λέξη,

Μια λέξη συνοδεύεται από ένα χαμόγελο,

ένα χαμόγελο παρασύρει από πίσω ένα συναίσθημα,

και ίσως ένα συναίσθημα να χτίσει ξανά τον κόσμο που διαλύσαμε.

Μου λές ! ...

Μου λες για αυτή την γειτονιά! Χα !

Εδώ γεννήθηκε μια νύχτα με φεγγάρι η χαρά, εδώ ακούμπησε για πρώτη φορά το ματωμένο της κεφάλι η θλίψη. Αδέλφια από τον ίδιο πατέρα ήταν, το θυμάμαι καλά, σαν τώρα.
Μέσα στην σκόνη, γεννήθηκαν τα όνειρα, μέσα στο άνεμο οι σκέψεις και ο στόχος της ζωής έμοιαζε σαν πεταλούδα άπιαστη, πολύχρωμη. Προσπάθησα και εγώ να την αρπάξω, δεν το κρύβω, αλλά δεν ξέρω, κάτι μαγικό γινόταν κάθε φορά που την πλησίαζα. Άλλαζε χρώμα, κορμί, ταυτότητα την μπέρδευα με άλλες και την έχανα. Σαν το καταλάβαινα, πάλι από την αρχή ξεκίναγα, από τον πάτο.

Μου λες για αυτό το σπίτι! Χα!

Χαγιάτι ήτανε, σουλτάνα μεγάλωνε τα παιδιά της, βρώμικα τα πόδια της, κρεμμύδι μύριζε η αγκαλιά της. Μα σαν το χαμόγελο της έσκαγε, ο ουρανός ατσάλωνε, τα βουνά θέριευαν. Την έφτυνα στα πόδια, δεν στο κρύβω, όπως όλοι… Έπρεπε να χάσω τον ουρανό για να νοσταλγήσω την βροχή ..

Μου λες για το κρεβάτι αυτό το παιδικό ; χα !

Οι μόνες ελπίδες που γίνανε καπνός ήταν αυτές. Ποτέ δεν θα ξεχάσω…

**

Μπορεί η αγάπη, να μας σώσει, δεν το ξέρω, τα άλλα ήταν υφαντά και τα πουλήσαμε φθηνά στην πρώτη ευκαιρία. Για τούτα τα νομίσματα, ο διάβολος πήρε θέση και μας στρογγυλοκάθισε πασάς μες το μυαλό μας, ξερίζωσε την καρδιά μας, την έλιωσε, σπίτια και αυτοκίνητα έφτιαξε..

Θέλω να πιστέψω ότι η γη γυρίζει επειδή εμείς βαδίζουμε, καμία βαρύτητα δεν την ελέγχει !

Θέλω να πιστέψω ότι αυτήν την γειτονιά, αυτό το σπίτι, αυτό το κρεβάτι, το είδα μόνο εγώ σε ένα ονειρο τρελό και ξύπνησα ιδρωμένος. Δεν έγινε, δεν συμβαίνει, δεν θα συμβεί ..

Play it again Sam …

Ψιθύρισα ...

Θέλω να κάνω μια βουτιά στο σύμπαν, να τινάξω από τα μαλλιά μου τα άστρα, να αγκαλιάσω την γη σαν να ήταν σφαίρα μαγική, να την μαλώσω μαλακά σαν το παιδί που παραστράτησε ..

«Ξύπνα …»

Ταξιδεύω

Το κύμα σκάει στην γάστρα του πλοίου και εσύ ανησυχείς ..

Πάνω στο ψηλότερο σημείο αγναντεύεις τα χρυσά χρώματα του ήλιου, μυρίζεις το άρωμα της αρμύρας και το μαϊστράλι αναδεύει τα μαλλιά σου. Ο νου σου πλανιέται σε κόσμους όπου έζησες, σε ταξίδια που δεν τελείωσες, σε πολέμους που πήρες μέρος… Τι άχρηστα όλα αυτά τώρα. Κοιτάς τον ουρανό, είναι άπλετος, δεν έχει τελειωμό. Το ατσαλένιο του χρώμα μοιράζει απαντήσεις, τις δέχεσαι αλλά δεν τις καταλαβαίνεις ..

Ζεις σε ένα αέναο σύμπαν και ένας κόκκος – εσύ – είσαι τόσο ασήμαντος όσο ένα λουλούδι στην άκρη του ποταμού.

Αναδεύεις την σκέψη σου. Ζεις …