Κρυφός χορός

Άφησε μου ένα ακόρντο προτού φύγεις,
και μια σκέψη.

Νότες μάταιες να μου γυρίζουν το μυαλό,
σκέψεις απλές σαν ονειρεύομαι,
τις μέρες που δεν ήρθανε ποτέ.

ότι και να πω ακροβασία στο κενό,

Ο βράχος

--
Μια φουσκοθαλασσιά στα βράχια ακούμπησε,
ήρθα , του λέει.
Ένα λουλούδι πολύχρωμο,
ξεμύτισε πάνω στον βράχο, μεγάλωσε γρήγορα
έκανε στήμονα, άνθη, πέταλα
λύγισε και κόπηκε απαλά..
σαν μια πορεία γρήγορη, από το τίποτα στην δόξα
και ξανά στην λήθη..

σαν έπεφτε το άνθος στη θάλασσα,
ο βράχος ψιθύρισε,
έλα πάλι αύριο...

και η θάλασσα πήρε το λουλούδι στην άβυσσο της
το φύτεψε στον βυθό
και μουρμούρισαν τα κύματα,

μην ζητάς από την θάλασσα
να γίνει βράχος..

Κάποια νύχτα στην Ιταλία..

φώτο Ν.Κ.

Υπάρχει ένας δρόμος μέσα σε αυτό το δάσος, είπε ο γέροντας και αναστέναξε βαριά. «Πες μου...» επέμενα να μάθω..
Υπάρχει ένας δρόμος μέσα σε αυτό το δάσος που δεν θα τον βρεις ποτέ άμα ψάχνεις.
«Τότε τι δρόμος είναι;»
Από αυτούς που κυκλοφορείς σε τυχαία σημεία και πετιούνται μπροστά σου.
«Και πως θα τον αναγνωρίσω; πως θα πω ότι τον βρήκα;»
Θα το δεις στο πρόσωπο του. Θα σε αναγνωρίσει και τότε θα πεις από μόνος σου, αυτός είναι ο δρόμος που έψαχνα..
«Και αν δεν ψάχνω;»
Αυτό είναι το τρομερό βάρος του δρόμου. Σε πείθει ότι το έψαχνες..
«Μα, δεν θέλω να βρω κανένα δρόμο. Είμαι καλά εδώ που είμαι ..»
Και η βροχή δείχνει ανώφελη και εκνευριστική σαν λιάζεσαι σε ένα κήπο, μα καλό θα ήταν να ρωτήσεις και τα λουλούδια γύρω σου!
«Δεν σε καταλαβαίνω. Τι σχέση έχει αυτό;»
Η καρδιά με το μυαλό είναι δυο διαφορετικά όργανα, δύσκολο να τα ικανοποιήσεις όλα μαζί..

Alice in Pepperland

Καλημέρα, φωνάζει ο πετεινός!
Καλημέρα απαντάει ένα μυρμήγκι..
Ησυχία φωνάζει ο χωριάτης και με μία κίνηση πετάει το σκέπασμα από πάνω του αγανακτισμένος..
Και έτσι γυρνούσε η ζωή μέσα στο χωριό, με τα φύλλα να σημαίνουν την αλλαγή της κάθε εποχής και τον ήλιο να τρυπώνει μέσα από τα κλειστά παραθυρόφυλλα..

Βλέπεις, το φως βρίσκει πάντα το δρόμο του ...

Άννα

μην γεράσεις Άννα, πες ψέμματα..