«
Πες μας, πες» σιγοτραγούδαγαν οι κόρες.
Η μια το μαλλί έξαινε,
η άλλη τα προικιά της
και η τρίτη φτιασιδωνόταν στον ολόχρυσο καθρέπτη.
«Τι να σας πω κόρες μου, πλέον τα ξέρετε όλα!»
απαντούσε η Ευρυνόμη,
τα μάτια της πλέον δεν βλέπανε,
τα αυτιά της δεν θελαν να ακούνε.
«Πες μας, για τον προπάππου μας, το Χάος»
λικνίστηκαν τα ματάκια τους,
στάλα μύθου ζητούσαν να αδράξουν.
Φωνή μελωδική, από τα βάθη της θύμησης,
το δωμάτιο έξυσε, τούτα τα λόγια βγήκαν :
«Το Χάος,ήτανε, δεν ξέρω αν υπάρχει πλέον.
κόρη μία και μονάκριβη κέντησε,
εμένα, ακούμπησε στην γη,
με στόχο και σκοπό.
Ευθύς, δίχως σκέψη, τα υφαντά της μοίρας άπλωσα,
όπως προσταγή είχα πάρει.
Τα λόγια του ήταν σταθερά,
Ακόμα τα θυμούμαι,
Τέτοια φωνή ακόμα μέσα μου αντηχεί,
Σαν βασιλιάς, που δυνατά προστάζει.
Τα τρία στοιχεία ξεχώρισε,
τον ουρανό με την θάλασσα,
έτσι ώστε πάντα να αντικρίζονται,
ο ένας από τον άλλο να ζει,
ποτέ όμως παρέα, τροφή να δοκιμάζουν.
Έπειτα, τιθάσευσε τον άνεμο,
πάρε του την δύναμη και
φτιάξε, σύζυγο που να έρπει στην γη,
τον ουρανό ποτέ, να μην μπορεί να φτάσει.
Και με τον καρπό αυτού,
πλάσε μόνη σου τα αστέρια,
την σελήνη, τον ήλιο,
τα λουλούδια, τους ανθρώπους,
σε αυτό είσαι ελεύθερη να κάνεις ότι θέλεις..» Οι κόρες την πλησίασαν,
Την πήραν αγκαλιά,
Χαμόγελο μητρικό, με τα χέρια τις χάιδεψε,
Με την οσμή τις χόρτασε,
«ξέρω ότι είστε περήφανες για όλη την πλάση,
μα γνώμη αντίθετη έχετε,
για τον Πελασγό άνθρωπο που έφτιαξα,
από πηλό και χώμα,
αλλά να ξέρετε μια μέρα,
την μέρα εκείνη που θα σας σκοτώσει,
αυτός Θεός θα γίνει,
θα μοιράσει ζωή με θάνατο ,
θα ταΐσει την θάλασσα με ουρανό,
την γη με πίκρα και αίμα,
και από την αρχή θα ζητήσει να φτιαχτεί,
το σύμπαν όλο.
Όπως το Χάος έφτιαξε εμένα..
Και εγώ το Χάος έφτιαξα
και ήταν το ομορφότερο πράγμα που έκανα ποτέ μου..»
----
ΜύθοςΜία από τις παλαιότερες θεότητες και σύμφωνα με τον πελασγικό μύθο, θεά των πάντων που προέκυψε από το πρωταρχικό Xάος. Eκείνη διαχώρισε τον ουρανό από τη θάλασσα κι έπλασε από το Bόρειο Άνεμο το σύζυγό της Oφίωνα με μορφή φιδιού. H Eυρυνόμη έφερε στον κόσμο ένα Aβγό, το οποίο χωρίστηκε στη μέση δημιουργώντας τον ήλιο, τη σελήνη, τα άστρα, τα βουνά, τα ποτάμια και τα ζωντανά πλάσματα. Tο ζευγάρι κυριάρχησε στον Όλυμπο μέχρι τη στιγμή που η Eυρυνόμη γκρέμισε τον Oφίωνα στα βάθη της γης και δημιούργησε τους Tιτάνες και τις Tιτανίδες και τον Πελασγό, τον πρώτο άνθρωπο, που προήλθε από τη γη της Aρκαδίας.
Όταν κυριάρχησαν ο Kρόνος και η Pέα, η Eυρυνόμη αποσύρθηκε στη θάλασσα, όπου εκεί μαζί με τη Θέτιδα υποδέχτηκε τον Ήφαιστο όταν εκείνος εκδιώχθηκε από τον Όλυμπο.
Mετά την επικράτηση των Oλύμπιων θεών παρουσιάζεται σαν κόρη του Ωκεανού και της Tηθύος. Mαζί με το Δία γέννησε τις Xάριτες (Aγλαΐα, Eυφροσύνη, Θάλεια).
H Eυρυνόμη είχε έναν πολύ παλιό ναό και γιορτή στη Φιγαλεία της Aρκαδίας στις όχθες της Nέδας ή Nέδης. O ναός της υψωνόταν στη μέση ενός δάσους από κυπαρίσσια. Eκεί φυλασσόταν το λατρευτικό άγαλμα της που την παράσταινε σαν γοργόνα, από τη μέση και πάνω με τη μορφή γυναίκας και από τους γοφούς και κάτω ψάρι.
πηγή (http://www.theogonia.gr/theoi/theoie/evrinomi.htm)
