1/1/10

2010




01/01/2010

Γέρο χρόνε ήρθες πάλι στην αυλή μου! Κοίταζα τις αναρτήσεις μου και παρατήρησα ότι μια μικρή συνήθεια μου έχει γίνει τα τελευταία χρόνια να γράφω κάτι για τον νέο χρόνο που έρχεται. … (εδώ)

Φέτος ο νέος χρόνος έρχεται με σκιές και δώρα περίεργα κάτω από την μασχάλη του. Δεν μπορώ να ξέρω αν θα είναι ο καλύτερος δυνατόν ή χειρότερος από τον προηγούμενο. Εξάλλου πλέον δεν έχει σημασία, τι περιμένω εγώ. Δικός του χρόνος είναι και εμείς έρμαια της αέναης κίνησης του. Ζούμε μέσα στον χρόνο, δεν μας ανήκει. Επιπλέουμε μέσα του, παλεύουμε μέσα του μα δεν μπορούμε να αλλάξουμε τίποτα πέρα από τα βασικά. Ο χρόνος περπατά αδυσώπητα σαν γέρος μοναχός που ανεβαίνει την πλαγιά με δύναμη, σε κάθε βήμα του καρφώνει το ραβδί που τον στηρίζει στο έδαφος και η γη πληγώνεται σε κάθε χτύπημα. Κάθε ανάσα που αφήνει ο γέρος χρόνος είναι και μια ψυχή που αναστενάζει, κάθε ιδρώτας μια μικρή αγωνία. Κανείς δεν μπορεί να τον μεταπείσει, έχει πάρει απόφαση να ανέβει την πλαγιά του βουνού. Σκοπός του η κορυφή, αδιάφορο το μονοπάτι. Είτε πράσινο από την ανοιξιάτικη χαρά, είτε ξερό και απρόσιτο σαν καλοκαιρινή απανεμιά. Η κορυφή είναι μπροστά και το κεφάλι κοιτάζει πέρα επίμονα.

Γέρο χρόνε, κάθομαι στην πλάτη σου, γλιστρώ στον σβέρκο σου, κοιτάζω μέσα από τα μάτια σου. Πήγαινε όπου θες, δεν θα σε παρακαλέσω, δεν θα σου ζητήσω τίποτα φέτος. Πήγαινε τον δρόμο σου.

Πες μου ποιο χέρι στης μοίρας το χαρτί
Σκορπάει μελάνι
Και σβήνει λιμάνι, σβήνει ρότα, φάρους κι ακτή
Και ποιας πυξίδας η μαύρη λεπίδα
Θα δείξει ελπίδα
Μιας άγνωστης γης προσμονή.
(Θαλασσινός-Αλκίνοος)

9 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Καλε μου Νικο,καλη χρονια..πολυ ωραια αναρτηση..πολυ ωραιο τραγουδι..
οι πρωτες ωρες του καινουριου χρονου ηταν για μενα γοητευτικα ιδιαιτερες..κι ομως απλες..
Ισως να θελω να ευχηθω να κυλησει ομοιως ο υπολοιπος χρονος κι ισως οχι..ισως να φοβαμαι
Σε σενα παντως ευχομαι ολοψυχα,πονταροντας στο γεγονος οτι χαρακτηριζεσαι απο μεγαλυτερο ψυχικο σθενος,μια χρονια,μια ζωη γοητευτικη,ομορφη και ελκυστικη..να σαι παντα καλα..ο,τι επιθυμεις..

nkarakasis είπε...

Ετσι το απλό είναι και όμορφο. Σε ευχαριστώ για τις ευχές και εγώ εύχομαι με την σειρά μου, ο καινούργιος χρόνος να σου δώσει ότι δεν πρόλαβε ο προηγούμενος.
Χρόνια πολλά.

clouds in the mirror είπε...

Νίκο μου καλέ-επιμένω σ'αυτή τη σειρά των λέξεων- εύχομαι πρώτα απ' όλα ...ΙΚΕΛΟΣ!
Κάπως έτσι πιστεύω πως νιώθεις κι εσύ!

meril είπε...

Καλή χρονιά!
Να χεις κέφι και στα δύσκολα αντοχές
κι ανθρώπους που σ' αγαπούν κι αγαπάς

nkarakasis είπε...

Συνεφάκι, είσαι ο δεύτερος που μου εύχεται για τον ΙΚΕΛΟ το οτιδήποτε. Όλοι υγεία μου λένε και συμφωνώ μαζί τους. Υγεία, είναι η πρώτη λέξη και ΙΚΕΛΟΣ είναι η δεύτερη. Ξέρεις είναι ακαθόριστη ευχή, ο ΙΚΕΛΟΣ. Ναι, μακάρι να πάει καλά το βιβλίο.

Μεριλ, και κέφι έχω (μέχρι αηδείας κάποιες φορές), αντοχές δεν ξέρω. Μέχρι τώρα είχα. Ανθρώπους να με αγαπάν και να αγαπώ, έχω ήδη. Νομίζω ότι είμαι πάμπλουτος, τι λές;

Συνεφάκι, σου εύχομαι με την σειρά μου, να διατηρείς την πένα σου σε εγρήγορση, να περάσεις το ψυχολογικό όριο των 4 σελίδων και κάποια στιγμή να βρεθούμε παρέα σε κανένα βιβλιοπωλείο, εγώ στα ερωτικά και εσύ στα θρίλερ (έστω).
Μέριλ, εύχομαι να χαμογελάς πάντα απο υγεία και απο κέφι.!

Καλή χρονιά σε όλους.!

fog είπε...

Καλή χρονιά και "Keep your motor runnin', head out on the highway, Lookin' for adventure, or whatever's comin' our way."

ilianna είπε...

Νίκο μου Καλή χρονιά!
Εύχομαι πρώτα από όλα υγεία και ο κυρ Χρόνος 2010 να φανεί επιεικής με όλους μας και γενναιόδωρος γιατί όλοι έχουμε ανάγκη από περισσότερες εμπειρίες και συναισθήματα..εξάλλου οι αγκαλιές, τα φιλιά και όλες οι εκδηλώσεις αγάπης..δεν είναι ποτέ αρκετές όταν δεν έχεις μπροστά σου αιωνιότητες να διανύσεις..
Ο ΙΚΕΛΟΣ -το παιδάκι σου- είμαι σίγουρη ότι θα σκίσει και σε προειδοποιώ ότι θα το διαβάσω και θα κριθείς αυστηρά, πολύ αυστηρά-χαχαχα!
Όπως είπες και εσύ κάπου-δεν ξέρω που, μην με ρωτάς, δεν θυμάμαι είναι μυστικό..-την περσινή χρονιά
"keep walking my friend"! Σου χαρίζω το παρακάτω τραγούδι για να θυμάσαι πως παρότι ο κόσμος είναι γενικά σκ..-ατά υπάρχει πάντα ελπίδα γιατί μαθαίνουμε από τα λάθη μας.

ΜΕΡΕΣ ΑΔΕΣΠΟΤΕΣ

Σαν κι εσένα μ ένα κόμπο στο λαιμό
σε ώρες άσχετες ξεσπάω το θυμό
Σαν κι εσένα στις πλατείες της σιωπής
τον ίσκιο μου τραβάω

Σαν κι εσένα διαμελίζομαι στο φως
Μέσα σ αυτό το πλαστικό το καθεστώς
Και τη νύχτα στα κομμάτια μου
Γυρνώ και τα ξανακολλάω

Μέρες αδέσποτες σφυρίζουν στο μπαλκόνι μου
Μέρες αδέσποτες σφηνώθηκαν στην πόλη μου
Σημαδεύουνε το μέλλον, πετυχαίνουν το παρόν
και με στρίμωξαν σ ατέλειωτο κρυφτό

Σαν κι εσένα το πρωί στην αγορά
Ψάχνω ένα φτηνό ζευγάρι φτερά
Μου πουλούν κάτι κλεμμένα τελικά
Κι όμως επιμένω
Παίρνω φόρα και ζυγίζω τον καιρό
Το κορμί μου στο κενό να εμπιστευτώ
Και ξεχνάω πως κι αυτό τον ουρανό
Τον έχουν πουλημένο
Καληνύχτα..

nkarakasis είπε...

Ειρήνη, σωστά. Keep the motor running..! και με την σειρά μου εύχομαι Keep shooting! walk by the river και φυσικά Singing in the rain. Χρόνια πολλά

nkarakasis είπε...

Illiana, ολόκληρο τραγούδι, τι τιμή ..!

Και εγώ σου εύχομαι να ανακαλύπτεις, να ενθουσιάζεσαι και να είσαι πάντα χείμαρρος σε όλα σου. Καλή χρονιά να έχουμε!

Τώρα για τον ΙΚΕΛΟ .. ελπίζω.. (ω ρε ξύλο που θα φάμε..) Αντε να έρθει το Πάσχα!