Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΚΕΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΚΕΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

25/7/10

Παρουσίαση


Αγαπητοί φίλοι/ες

Σας προσκαλώ, την Κυριακή 8 Αυγούστου 2010 και ώρα 19.00 το απόγευμα στο Πανταζοπούλειο Πολιτιστικό Κέντρο Δερβενίου Κορινθίας όπου θα παρουσιαστεί το μυθιστόρημα μου Βασιλιάς ΙΚΕΛΟΣ. Την εκδήλωση στηρίζουν ο Δήμος Ευρωστίνης και οι εκδόσεις Κεδρος. Για το βιβλίο θα μιλήσει ο συγγραφέας Κώστας Καρακάσης και ο Καθηγητής Φιλολογίας, Λυκειάρχης Δερβενίου Πέτρος Αλιφέρης

Ελπίζω να σας δω όλους εκεί, να γνωριστούμε και να ανταλλάξουμε απόψεις. 

Για το βιβλίο μπορείτε να πάρετε περισσότερες πληροφορίες στην διεύθυνση http://nkarakasis.blogspot.com

Φιλικά,
Νίκος Καρακάσης. 


16/5/10

Απόσπασμα απο το βιβλίο μου, Βασιλιάς ΙΚΕΛΟΣ

Τα λόγια της είχαν τη δύναµη της θύελλας, την οµορφιά
της εύφορης πεδιάδας, τη σοφία των θεών, αλλά ίσως ο Αλέ-
ξης να µην ήταν έτοιµος να ακούσει λύσεις εκείνη τη στιγµή.
Ίσως απλά να είχε ανάγκη να εξοµολογηθεί, να αδειάσει αυτά
που τον στενοχωρούσαν. Τη σταµάτησε βάζοντας το δάχτυλό
του στο στόµα της, σαν να της έλεγε: «Σώπα...»
Την αγκάλιασε στοργικά. Τα λόγια της πνίγηκαν µέσα σε
αυτή την τρυφερή αγκαλιά. Τη χάιδεψε στην αρχή στο µάγου-
λο και µετά παντού, µαλακά, σαν να ήταν τρυφερό µπουµπού-
κι. Έσκυψε να τη φιλήσει, µα αυτή µαζεύτηκε ντροπαλά. Αυ-
τός δε βιάστηκε, δεν επέµενε, θα έρθει µόνο του, σκέφτηκε,
χωρίς βιάση, θεϊκά. Το δωµάτιο άλλαξε, η άνοιξη µπήκε µέσα
και βρήκε τους δύο νέους αγκαλιασµένους, «αυτός είναι ο σκο-
πός µου», σφύριξε µέσα από το απαλό αεράκι και γέµισε το
χώρο µε βιολέτες, µαργαρίτες και περήφανες παπαρούνες. Το
σαλόνι µύριζε χίλια µυρωδικά και το δυνατό φως του ήλιου
χάιδεψε τα µπράτσα του Αλέξη. Ο έρωτας κρυφοκοίταξε από
το παράθυρο, έκλεισε τα µάτια και παρακάλεσε τους πιο εκ-
παιδευµένους αγγέλους του να λαξέψουν µε έρωτα αυτή την
αγκαλιά. Kι εκείνοι τα κατάφεραν...
Μέσα από αυτό το σκίρτηµα της καρδιάς, ο Αλέξης πήρε
δύναµη ανέλπιστη. Απόδειξη ότι το ίδιο απόγευµα ο πυρετός
είχε γίνει ιστορία και η ιστορία του µόλις είχε αρχίσει. O Αλέ-
ξης είχε πλέον λόγο, θάρρος και δύναµη να κερδίσει αυτή την
παρτίδα στο σκάκι της ζωής. Θα πολεµούσε µε νύχια και µε
δόντια, για ένα ιδανικό, για µια απόδειξη, ότι τίποτα δεν πε-
θαίνει, τίποτα δε σταµατά.
Η Ελισάβετ δεν του χάρισε έτοιµες λύσεις, δεν του είπε τι
να κάνει. ∆ε θα µπορούσε άλλωστε. Το µόνο που του δώρισε
άδολα ήταν η αγάπη της, και αυτό ήταν αρκετό για να µεθύσει
τον Αλέξη για ζωή, για συνέχεια, για αγώνα...
Ανανδρία είναι η εγκατάλειψη. Ντροπή είναι η αποφυγή
της ευθύνης, κενός είναι ο άνθρωπος που παραδίνεται στη µοί-
ρα, στις καταστάσεις. Όχι! Θα πήγαινε στην Ύδρα και θα
θριάµβευε, θα ανάγκαζε τον Βάκχο, θα ικανοποιούσε τον Βαγ-
γλή, θα έβγαζε χρήµατα, θα πήγαινε στη µάνα του πίσω στο
χωριό περήφανος. Τα όνειρα που τον στοίχειωναν θα τα κατα-
τρόπωνε, θα τα έριχνε στον Kαιάδα. Τα είχε αποφασίσει όλα
αυτά και πολλά ακόµα...
Η πηγή της δύναµης ήταν η αγάπη της Ελισάβετ, αν έπρε-
πε να γίνει σηµαντικός, έπρεπε να γίνει για κάποιον, αυτό συ-
νειδητοποίησε, και ποιος άλλος θα ήταν αυτός παρά η ίδια η
Ελισάβετ και η αγάπη της. Θα την έκανε περήφανη! Αυτό το
σκίρτηµα στην καρδιά, το τρέµουλο στα χέρια και η µαγνητι-
σµένη µατιά της τον έκαναν άλλο άνθρωπο· ξέχασε τα προ-
βλήµατα, πέταξε µακριά τις πολύπλοκες σκέψεις, γιατί ο άν-
θρωπος και χίλια προβλήµατα να έχει, µε ένα πράγµα χαίρεται
και αµέσως τα διαγράφει όλα.
Ίσως βέβαια αυτή η αισιοδοξία του Αλέξη να ήταν µια φού-
σκα σαν αυτές που κάνουν οι µικροί µαθητές έξω από το σχο-
λείο µε τις τσίχλες τους, ίσως ο Βαγγλής να µη συµπάθησε έτσι
απλά τον Αλέξη και να του χάρισε παλάτια, αλλά να υπήρχε
κάτι πιο σκοτεινό... Ίσως ο αστυνόµος να µην παράτησε την
υπόθεση του δολοφονηµένου δικηγόρου, ίσως και η Ελένη πο-
τέ της να µην ξεχνούσε τον πραγµατικό πατέρα του παιδιού
της... Mα αυτά είναι ακόµα να έρθουν...
Η ζωή είναι µια σκάλα, άλλοτε τσακίζεσαι στα σκαλοπάτια
της, άλλοτε τα ανεβαίνεις µε ταχύτητα, µα πάντα ο σκοπός
πρέπει να είναι η κορυφή της σκάλας... ποτέ η βάση...

σελ 120-121-122

11/5/10

Ξεκίνησε...

Το βιβλιο μου Βασιλιάς ΙΚΕΛΟΣ ξεκίνησε να κυκλοφορεί. Σύντομα πάνω, κάτω, δεξιά, αριστερά...

24/2/10

Βασιλιάς ΙΚΕΛΟΣ



Και να πως άρχισαν όλα.. 

Ξεκίνησα να γράφω από ανάγκη να εξωτερικεύσω σκέψεις, δίχως να γνωρίζω, ούτε καν να υποψιάζομαι που μπορεί τούτο να με οδηγήσει. Κατά κάποιο τρόπο, ένιωθα και έγραφα. Άκουγα μια φράση να λέει κάποιος, την αποτύπωνα, την επεξεργαζόμουν και χωρίς να το καλοσκεφτώ την έγραφα στο Word σε μορφή διηγήματος. Κάποιες φορές έγραψα και ποιήματα, άλλα χωρίς, άλλα με κάποια αναγνώριση. Πολλά από αυτά θα τα βρείτε μέσα σε αυτό το blog. 

O θείος μου Κώστας Καρακάσης με ενέπνευσε να συνεχίσω. Τα διάβασε η οικογένεια μου, τους άρεσαν. Με στήριξαν και με στηρίζουν. Αλλά όλα αυτά κάπου έπρεπε κάπου να στοχεύουν, δεν μπορεί λέω, κάποιο ταξίδι έχω μπροστά μου. Σήκωσα τα μανίκια και άρχισα να γράφω, να γράφω, να γράφω. Μια ενασχόληση που πολύ με ευχαριστούσε, με έκανε να αλαφρώνω με κάθε λέξη που έφευγε απο τα χέρια μου. Αποφάσισα να γράψω για τις σκέψεις μου, να χρησιμοποιήσω την φαντασία για να πλέξω τους ήρωες μου. Όχι κανένα φοβερό ήρωα, απλούς ανθρώπους που σκέφτονται και πράττουν. Δεν είναι μαριονέτες μου, είναι αυτόνομα πλάσματα που κινούνται με την φορά της ιστορίας. Είναι δύσκολο να εξηγήσω, θα προσπαθήσω να το αποφύγω για την ώρα. 

Το θέμα είναι ότι έκατσα και έγραψα τον Βασιλιά Ίκελο και ο εκδοτικός οίκος Κέδρος εμπιστεύτηκε το έργο μου να εκδοθεί. Αλίμονο, η χαρά μου ήταν μεγάλη. Ένας τέτοιος εκδοτικός οίκος, να μου προσφέρει μια θέση στην λογοτεχνία. Τον ευχαριστώ θερμά. 

Το έργο, είναι πολυσύνθετο και μόνο αν κάποιος το διαβάσει θα μπορέσει να ανακαλύψει την πλήρη ιστορία. Δυστυχώς, ποτέ μου δεν κατάφερα να γράψω μια ολοκληρωμένη περίληψη που να περιέχει μέσα όλη την πλοκή, χωρίς να αδικήσω κάποιο από τα πρόσωπα μου, κάποια κατάσταση ή τροπή του βιβλίου που θεωρώ σημαντική. Βασισμένο σε συχνές ανατροπές, ταυτόχρονα γεγονότα που παίρνουν θέση, άλλοτε στην Αθήνα, άλλοτε στην Ύδρα, το νήμα πλέκεται.
Κεντρικό πρόσωπο, είναι ο Αλέξης Κ. Ένας άνθρωπος που έκανε μια απλή σκέψη. Να συνεχίσει την καριέρα του μόνιμου στο Πολεμικό Ναυτικό, να ζήσει μια σταθερή ζωή χωρίς διακυμάνσεις ή να προχωρήσει μέσα στην ζωή με μόνα εφόδια το γρήγορο μυαλό του; Μέσα του μια φλόγα σιγόκαιγε και τσουρούφλιζε τις σκέψεις του. Είμαι σημαντικός; Μπορώ να γίνω σημαντικός; Και τι στο καλό είναι το σημαντικό στην ζωή;

Αυτές οι σκέψεις του γέννησαν ένα όνειρο που τον ακολουθούσε σε όλα του τα βήματα. Ένα όνειρο, που αν και στην αρχή τον απασχολούσε στον ύπνο του, σιγά-σιγά άρχιζε να εμφανίζεται και στην πραγματική του ζωή. 

Ο Αλέξης, πήρε τις αποφάσεις του και προχώρησε στο μονοπάτι της ζωής. Χωρίς χρήματα, χωρίς κάποια πυξίδα. Η μοίρα τον έφερε να κατοικήσει στην Κυψέλη και να δουλέψει για τα προς το ζην σε ένα ραφείο. Από εκεί, μια σειρά τυχαίων γεγονότων, όπως μια απρόβλεπτη εγκυμοσύνη, μια δολοφονία, ένα χαμένο συμβόλαιο και ένας σκληρός αστυνομικός που του έχει γίνει βραχνάς, θα τον αναγκάσουν να κυνηγήσει το όνειρο και να διεκδικήσει τα χαμένα στο υπέροχο νησί της Ύδρας. Την Αρχόντισσα του Σαρωνικού. 
Σε όλο του το ταξίδι ο Αλέξης θα πολεμήσει, θα νικήσει και θα χάσει. Θα χτίσει και θα γκρεμίσει. Θα αναθεωρήσει και θα σκεφτεί, θα κλάψει και θα γελάσει. Όπως είναι η ζωή του καθενός μας, πολυπρόσωπη, πολύχρωμη και απρόβλεπτη, έτσι και ο Αλέξης θα ζήσει, θα αναγνωρίσει, θα χαθεί και θα ανακαλύψει. 

Τέλος η ανάσταση και αποκωδικοποίηση του ονείρου..  Ποιος είναι ο Βασιλιάς Ίκελος;  

Τελικά, ίσως το πιο σημαντικό πάνω στον Αλέξη να είναι ότι έχει όνειρα..

Κλείνω, ελπίζοντας να σταθώ επάξια στο λογοτεχνικό στερέωμα και να έχω καταφέρει να δημιουργήσω ένα έργο που, αν μη τι άλλο, δεν θα βρείτε βαρετό και συνηθισμένο. 

Μέσα στον επόμενο μήνα, θα βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία. 

Τέλος, να ευχαριστήσω τον εκδοτικό οίκο Κέδρο, στο σύνολο του για την υπέροχη προσπάθεια που έκανε στο εξώφυλλο, στην επιμέλεια και γενικά στην προετοιμασία του έργου. 

ΥΣ. Για εξελίξεις σχετικά με τον Ίκελο και όποιο άλλο βιβλίο εκδώσω στο μέλλον, δημιούργησα το http://nkarakasis.blogspot.com.  Θα είναι έτοιμο σύντομα...

(Update : Είναι έτοιμο το site )

Ευχαριστώ,
Ν. Καρακάσης

19/12/09

Big Joe Turner - Chains of Love (1965)



Όποιος δεθεί με τις αλυσίδες του έρωτα,
όποιος καταφέρει να περπατήσει αργά,
πάνω στα λεπίδια του χρόνου,
ετούτος, είναι ο Todays Millionaire !