Σελίδες

14/7/22

Πέρα από το ουρανό, πέρα από  κάθε ουράνιο τόξο,
Πάνω από την σελήνη και τα αστέρια 

Κάπου μέσα στο σύμπαν,
Θα σε βρω,
Πάνω στο άλογο που αγαπούσες,
Να γελάς και να χαίρεσαι,
Για ένα κλωνάρι που έγινε δέντρο,
Για ένα χελιδόνι που μόλις γύρισε από τον νότο,
Για κάθε χαμόγελο,
Σε κάθε άνοιξη,
Σε κάθε χειμώνα.

Κάπου λίγο πιο μακριά από το ουράνιο τόξο.
Θα σε βρω,
Θα με ανοίξω και θα σε βρω.

**

Απόψε βάφω το σπίτι μας μαύρο,
Μα δύο παράθυρα ασπρίζω,
Σαν έρθει εκείνο το περιστέρι να με βρει,
Στο γραφείο μου, να γράφω,
Για κείνες τις στιγμές,
Για εκείνη την ώρα που το περιστέρι,
Με πλησίασε..
Άραγε το μήνυμα, ποιο να είναι ;

Πάντα της άρεσαν οι βιολέτες,
Πόσο χαιρόταν κάθε φορά που της έφερνα λουλούδια,
Δεν ζήταγε, γιατί δεν είχε ανάγκη από κάτι άλλο,
Παρά την ομορφιά του Θεού, τίποτα άλλο.
Τα όνειρά σου, μια αγάπη για τον κόσμο,
Τα όνειρά μου, μια αγάπη για σένα..

Τώρα ο Θεός την ζητά,
Βλέπεις θέλει και αυτός να δει από κοντά,
Τα παιδιά του.

Να ξέρεις όμως Θεέ μου,
Απόψε πρέπει να παλέψεις...

12/7/22

Εκ βαθέων

  Κι αν κάνουμε σούμα, εκείνα που ακόμη δεν πρόλαβα να κάνω είναι τα σημαντικότερα της ζωής μου. Στον δρόμο προς το χειρουργείο σκέφτεσαι διάφορα, αλλά πως να το κάνουμε είσαι ήδη βασιλιάς. Πάνω στην πλατφόρμα που την σέρνουν - σε ένα ύψωμα δηλαδή - κι όλη η ζωή γύρω σου· έχεις ας πούμε το λεπτό σου να σκεφτείς και να αναλογιστείς, κάπως έτσι προέκυψε το κείμενο.

Η συνέχεια είναι άνευ σημασίας. Είναι σαν ένα κορδόνι που το τραβάς μέχρι τέλους  - κανείς δεν ξέρει, σημαντικά είναι τα πεπραγμένα, εκείνα που ήρθαν στην επιφάνεια, εκείνα που συνέβησαν - εκείνοι που ήταν δίπλα μου όταν αυτά συνέβησαν. Τους αγαπώ αφάνταστα. 

Ζω σε μια δίνη καθορισμενος απο κάτι αόρατο βρίσκοντας διέξοδο στα γραπτά μου. Πολύ όμορφη η φράση "Δεσμώτης τήδε ίσταμαι τοις ένδον ρήμασι πειθόμενος". Κάπως έτσι.

Και το ίδιο επιθυμώ δια υμας 

11/2/22

Τομογράφος

 

Κι όσο βαρούσε ο μαγνητικός τομογράφος γύρω μου κι εγώ ξαπλωμένος επί 45 λεπτά σε εκείνο το μηχάνημα σαν οβίδα, νομίζω κάπου με πήρε ο ύπνος και βρέθηκα στην κόλαση με κατσαρόλια να βαράνε το ένα το άλλο και ένας τύπος - άγνωστος - με ενημέρωνε για τις υποχρεώσεις μου και την τάχα πορεία μου μέχρι εκείνο το σημείο έπειτα του Άδη : "δεν ήσουν προσεκτικός, στην γη και ήρθες εδώ", στάσου βρε άνθρωπε, "όχι-όχι, εμένα θα ακούς", Καλώς απάντησα και συμμορφώθηκα στις υποδείξεις εξάλλου ποιος είμαι εγώ να αντιδράσω - τόσα χρόνια την κάνει την δουλειά- μα πριν προλάβω να σιάξω τα ρούχα μου να τον ακουλουθήσω, ήρθε ο ακτινοδιαγνώστης και μου είπε σήκω, τελειώσαμε. 
 
Παράδεισος η φωνή του. κόλαση η κίνηση έξω ,
κι εκείνες οι καρδιές των ανθρώπων παγωμένες.

2/1/22

 Happy new year

 

Μεσάνυχτα πρωτοχρονιάς στην Νέα Υόρκη κατεβαίνω απ' το κίτρινο ταξί που το οδηγούσε ένας χαμογελαστός αλλοδαπός.
Καλή χρονιά του είπα κι εκείνος κούνησε το κεφάλι μετρώντας τα σεντς στην παλάμη του. Στην βρεγμένη λεωφόρο Br~Street άνοιξα την πόρτα του υπογείου και μπήκα στο νέο έτος που με περίμενε ένας μπράβος στην είσοδο. Είστε σίγουρος κύριε, με ρώτησε αγριεμένα και με κοίταξε στα μάτια.
Με στέλνει ο Μάκης είπα κοφτά και χωρίς να το σκεφτεί έκανε πίσω.
Κάπως έτσι μπήκε/μπήκα/μπήκαμε στο '22 και κάπως έτσι θα πορευτούμε μάλλον.
Με τσαμπουκά.

15/11/21

Απογραφή

 

Για όσους αισθάνονται ανύπαρκτοι, για όσους βασανίζονται από υπαρξιακά προβλήματα ή σταθερά οι άλλοι κάνουν σαν να μην τους βλέπουν, - να δεις - για αυτούς που κινούνται στον χώρο αόρατοι: ναι, για αυτούς φροντίζει το κράτος να απογραφούν επιτέλους, να γίνουν μια εγγραφή σε κάποιον κατάλογο με νούμερο και μερικά bytes, που βέβαια δεν συγκρίνεται με τίποτα με τους παλιούς καταλόγους που ήθελες δυο χέρια για να τους ανοίξεις και ο σελιδοδείκτης είχε το μέγεθος γραβάτας - αλλά εντάξει, ας το παραδεχτούμε η ύπαρξη είναι το παν, ψηφιακή ή χειρόγραφη κανείς δεν θα τους κακιώσει. Το θέμα είναι η νέα ύπαρξη σ' αυτήν την κοινωνία ή καλύτερα η "εσάνς της Νέας ύπαρξης". 
 
Για τους άλλους, τους παλαιούς - τους ανέκαθεν που μεγάλωσαν με την αίσθηση τους σύμπαντος γύρω από το όνομα τους, εκείνους που υπήρχαν και το γνώριζαν καθότι όλους τους ήξεραν - ε, για αυτούς η απογραφή είναι μια αβαρία, μια υποχρεωτική εγγραφή ή ακόμη καλύτερα ακόμη μια υπογραφή σε κάποιο έγγραφο. Ποιος νοιάζεται; ε;