15/9/19

Όλα μίας χρήσης

Κανείς δεν αγοράζει πλέον αναπτήρες Ronson, Zippo, Porche ασημένιους με σκαλίσματα στις παρειές και τέτοια. Μου έχει λείψει η εικόνα του σκαλιστού αναπτήρα δίπλα στην μεταλλική κασετίνα. Οι περισσότεροι καπνιστές βολεύονται με ένα πλαστικό bic ή αντίστοιχο, εύκολα να μπει στην τσέπη - δεν θέλει ζιπέλαιο, δεν βάζεις γκάζι, δεν θέλει φιτίλι κι αν τον χάσεις δεν κάνει τίποτα, άλλωστε πολλές φορές φεύγεις με τον bic του άλλου, με τις ιδέες του και τις παρέες του. Όλα σ’ αυτήν την ζωή έχουν γίνει πλαστικά, μιας χρήσης φερέφωνα καθημερινής διδακτικής και τέτοια.
Ένα δάχτυλο κινείται εμπρός μας συνέχεια, δεν έχουμε κάτι δικό μας να φροντισουμε ή να σκεφτούμε. Ανεβάζουμε στάτους κοινοποίησης, όλα μιας χρήσης, μια κοινωνία πλυντήριο με ιδέες παρωπίδας. Το, είπα, το έβγαλα.

 Image result for ronson lighter

14/6/19

Κάθε αγάπη,


 


Κάποτε είχα ένα βιολί που δεν ήξερα ούτε το κουρδίσω, 
κι όμως απολάμβανα κάθε του νότα, ακόμη κι όταν δεν έπαιζε.

"The roads gleam towards you The oceans beckon towards you 
A beauty beyond the lapping waves..." 
Ink Painting: Gao Xingjian 

25/2/19

Μύγα-μησω.

Στο σπίτι των Γαλανών από χθες γύριζε μια μύγα ενοχλητική, με θόρυβο και αυθάδεια. Γυρνούσε μέσα στα δωμάτια λες και τα είχε νοικιάσει, έκανε κάθετες πάνω από τα κατσαρόλια της τυφλής μαγείρισσας, γύρναγε σαν τρελή γύρω από τον κουφό μπάτλερ και άλλα, αλλά κανείς δεν ήθελε να την βγάλει στο κρύο ώσπου την ώρα που ο κούκος βάρεσε τέσσερις με το τσόκαρο του, εκεί γύρω δηλαδή στο απογευματινό τσάι ακούστηκε ένα μπλουμ και λίγο αργότερο ο κ. Γαλανός άρχισε να βήχει βγάζοντας ενδόμυχα ήχους μύγας και φτερών.
Σίγουρα όλοι περιέγραψαν το μηγα-μήσω που έφτυσε μέσα απ' τα δόντια του, αν και κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει τι ήταν αυτό που τον έκανε να πει τόσο βαριά κουβέντα. Σχεδόν ασήκωτη, από όλες τις απόψεις, αλλά κι όσους δοκίμασαν.
Έκτοτε πίσω από κάθε φωνήεν του ακολουθούσε κι ένα βζιίιιν.
Αδιευκρίνιστο, εντελώς μυστηριώδες. Μαύρο, θα έλεγα.

27/1/19

Μια ηλικία

Το μόνο που μένει στους ζωντανούς είναι να κάμουν σαματά, μη τους μπερδέψουν με τους άλλους που φεύγουν. Έχει βγει σκούπα και μαζεύει.
[Σκέψεις μιας ηλικίας κι έπειτα]

12/9/18

Πρώτη μέρα στο σχολείο

Όταν χτύπησε το κουδούνι, ήμουν ήδη έξω από το σχολείο και παρακαλούσα να μπω μέσα, ώσπου έπειτα από ώρα με ενημέρωσαν ότι αυτό είναι ένα παλιό εργοστάσιο που κανείς δεν θυμάται να έχει χρησιμοποιηθεί ως σχολείο, αυτό το επιβεβαίωσε κι ο σκουπιδιάρης του Δήμου που περνούσε απ΄έξω, αλλά και μια γειτόνισσα που άπλωνε τα χαλιά της στον πρώτο όροφο απέναντι κι τυχαία ανακατεύτηκε στην υπόθεση μου. Σκέφτηκα να πέσω σε γοερά κλάματα, αλλά έπειτα σκέφτηκα ότι δεν θα ήταν άσχημα να πήγαινα πάλι σπίτι και να δοκίμαζα να ξαναπάω σχολείο σε π.χ δέκα χρόνια από σήμερα. Δεν ξέρω αν αυτή η απόφαση μου με έκανε άνεργο, πότη και με δυο κουτσούβελα να με φωνάζουν πατέρα, δεν ξέρω αν επίτηδες έγινα ένα βάρος της κοινωνίας (όπως ισχυριζόντουσαν κάποιοι συγγενείς) ή απλώς ειδικές συνθήκες μια άδικης ζωής ( ή μια σειρά από ατυχή γεγονότα) με οδήγησαν σε αυτό που είμαι σήμερα,  (αυτό έλεγα στα συσσίτια και γελάγαμε όλοι μαζί). Πάντως ό,τι κι αν πέρασα ποτέ δεν θα ξεχάσω τη πρώτη αυτή μέρα της ατελείωτης διαδρομής μου μακριά απ΄ την γνώση και τα γράμματα που ποτέ μου δεν συνάντησα. 



Image result for πρωτη μέρα στο σχολείο
[Από την σειρά "τρελά απομνημονεύματα της πρώτης μέρας στο σχολείο"]