23/4/10

Χαράζω..




Χαράζω, λέξεις στα βλέφαρα,
οι φλέβες ποτίζονται από αγωνία,
παρέα, ο φόβος ντύνεται άγχος,
και το άγχος, ελπίδα.

Μια εσώτερη έκρηξη ανθίζει,
Πασχίζω να δω.
Μα τα χαραγμένα βλέφαρα,
δεν αντέχουν,
είναι βλέπεις αυτές οι σκέψεις
που ανέκαθεν μου βάραιναν το βλέμμα.

2 σχόλια:

Alice,Blueheart, Hermionie and other story-tellers.... είπε...

Αναρωτιέμαι πόσα χάνει το βλέμμα μας υπο το βάρος των σκέψεων μας...

Να στε καλά, Νίκο.

nkarakasis είπε...

Πόσα; Πολλά.

Να' σαι καλά.