24/2/17

Ένα βράδυ

Μέναμε σε εκείνο το ξενοδοχείο στο λιμάνι. Εκείνη αινιγματική. Η σχέση μας ήταν υπο δοκιμή αρκετές μέρες τώρα  αλλά ευτυχώς ο καθαρός αέρας τα άλλαξε όλα πολύ σύντομα. Οι συζητήσεις μας είχαν εξαντληθεί τους τελευταίους μήνες και το μόνο που είχαμε ανάγκη ήταν η σιωπή. Το βράδυ ντύθηκε εμπρός μου σαν να ήμασταν χρόνια παντρεμένοι, φόρεσε αστέρια στους ώμους κι έναν κομήτη στα πόδια της. Με κράτησε από το χέρι και με οδήγησε σε ένα ακριβό εστιατόριο. Θυμάμαι ακόμη το γκαρσόνι και το υπαινιχτικό γελάκι του όταν μας σέρβιρε. Αργότερα το ίδιο βράδυ αφού περπατήσαμε στο λιμάνι της Ύδρας, καταλήξαμε σε ένα στενάκι που μύριζε η βοκαβίλια δυνατότερα από όλες τις μυρωδιές της γης. Τα ρούχα της γλίστρησαν από το σώμα της· τα μάζεψα με προσοχή και πήγαμε στο δωμάτιο μας.
Την επόμενη μέρα περιμένοντας το καράβι της γραμμής, της είπα ότι την αγαπώ σαν θεό μου. Τα μάτια της γυάλισαν κι εμένα έσπασαν.


Δεν υπάρχουν σχόλια: