15/6/09

Εψές αργά...



Εψές αργά, λύγισα, σου ψιθύρισα ένα λόγο, μονότονο,
από το στέρνο, που φυλαγμένο είχα καλά,
έβγαλα ετούτο το, μονόπετρο,
το δάχτυλό σου έντυσα,
με ένα χαμόγελό σου, πέταξα,
χιλιάδες περιστέρια σμίξανε,
και με χρυσή κορδέλα με τυλίξανε.

Το κορμί σου έσπασε,
με αγκάλιασε και ξέσπασε..

Εψές αργά, μου μίλησες ερωτικά
αλήθεια, με αναστάτωσες.

Μου είπες για την ωραία Σεβιδάχ,
που σαράντα την ' θέλανε,
μα εκείνη πήρε την καρδιά της, ένα βράδυ
και ταξίδεψε, στο ποταμό τον Γάγγη..

Μου είπες για τον ήρωα Καντίμ,
που είχε την τιμή,
να έχει στο στήθος χαραγμένο ένα όνομα,
και ένα τριαντάφυλλο.
Μόνο σαν του ξεριζώσαν την καρδιά,
μάθαν για την αγάπη του,
και όλα 'γίναν,
ένα βράδυ, σαν και αυτό,
με την ολόγιομη Σελήνη, μάρτυρα..

Μου άλειψες το παραμύθι σου στα χείλια,
τόλμησα να πιστέψω την αλήθεια.

όλα αυτά, μου είπες,
εψές το βράδυ,
και σε ερωτεύτηκα..

παρόλο που ήξερα,
την άλλη μέρα μάγισσα,
απλά δεν θα, υπάρχεις..

Εψές αργά...

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Παρα πολυ ομορφο,πολυ τρυφερο..
Αυτα ειναι τα ομορφα στη ζωη..,αυτα που ξερεις οτι την επομενη μερα δεν θα υπαρχουν..,αυτα που παντα υπαρχει μεσα σου η αισθηση πως κινδυνευεις να τα χασεις..
Για ποσο ομως μπορει να μεινει μια τετοια αισθηση ζωντανη?Οταν εξαφανιζεται,σε αφηνει να ενθουσιαζεσαι με την ασφαλεια που νομιζες οτι αναζητουσες..και μετα συνηθιζεις..
Πως θα οριζες τον ερωτα?Ειναι μια φωτοβολιδα η κατι που μπορει να εχει διαρκεια?Ο ερωτας σε κανει να νιωθεις σημαντικα τα "ασημαντα"..Σε κυνηγαει σ ολη σου τη ζωη..τα πιτσιρικια ερωτευονται τη δασκαλα τους,στη συνεχεια μεταξυ τους,αργοτερα ξαναστρεφουν το πλανο σε αλλες ηλικιες και περιεργες καταστασεις,μεχρι να ερθει η προσγειωση..η απομυθοποιηση..η στιγμη που θελει ο καθενας να λεει οτι ωριμασε..αν και καποιοι καλως η κακως αυτο το σταδιο δεν το ζουν ποτε,κι αλλοι παλι ερχεται η ωρα που οπισθοδρομουν..(πιθανως βεβαια σ αυτες τις περιπτωσεις να χουμε βγει απ το "παραμυθι" του ερωτα)..
Τι ειναι λοιπον,αυτος ο "πιστος" ακολουθος για σενα?..

nkarakasis είπε...

Με ρωτάς κάτι που χρόνια ποιητές, ψάχνουν. Δύσκολη η απάντηση, παρ' όλη την εμπειρία μου.
Μόνο ένα θα πω.
Πάθος, που συνορεύει με την λέξη Λάθος.
Ίσως αυτό να είναι ο έρωτας... και φυσικά ανήκει σε οτιδήποτε μπορεί να γίνει με πάθος, καμιά φορά και λάθος..

Κάπου στο τέλος, νομίζω ότι το έχασα το ποίημα, θέλει λίγη δουλειά ακόμα.. αλλά και αυτό (όπως και πολλά άλλα) βγήκαν ακούγοντας το υπέροχο τραγούδι..